Een outdoor dag in Twente

Dat ik Nederland heel mooi vind steek ik niet onder stoelen of banken. Ja, ik reis graag. Maar ook met enige regelmaat binnen de grenzen van ons eigen kleine kikkerlandje, want daar is nog zat te ontdekken! Toen ik een dag op pad mocht in Twente twijfelde ik dan ook geen moment. Of ik een outdoor dag wilde beleven met een sportieve Tukker? Euhm… JA!

Ik was al eens in Salland (voor de oplettende lezer: nee Salland en Twente zijn niet hetzelfde, weliswaar liggen beide gebieden in Overijssel, maar het zijn eigenlijk buren van elkaar) en ik wist dus dat er aardig wat outdoor mogelijkheden in het gebied zijn. Maar dat Twente zó veel mogelijkheden biedt? Dat wist ik dan weer niet. Ik neem je dus graag mee op mijn outdoor dag in Twente!

Sportieve Tukker
Wie oh wie zou mijn metgezel van de dag worden. Ik wist niet meer dan ‘een sportieve Twentenaar’. Tsja, dan zijn er behoorlijk wat opties. Bij aankomst herkende ik ‘m niet gelijk, maar zijn naam deed zeker een belletje rinkelen: Maarten Nijland, veldrijder die in dezelfde jaren als ik aan topsport deed. De hele dag wordt een verrassingsdag waarbij we telkens een envelop ontvangen met onze volgende outdoor verrassing. Maar ja, ik kon natuurlijk al gauw raden wat de eerste activiteit zou worden…

Op de MTB
Ja hoor, Maarten neemt me mee op ‘zijn’ terrein. Vanaf ons vertrekpunt Landgoed de Uitkijk staat een mountainbike klaar en wanneer we helemaal omgekleed zijn in het juiste fietstenue zijn we klaar om te gaan! Ik vind fietsen fantastisch leuk en ik kan inmiddels best een beetje doortrappen, maar de coördinatie op de fiets blijf ik altijd moeilijk vinden. Op de MTB is dit natuurlijk nóg een stukje lastiger. Ik heb dit pas één keer eerder gedaan dus ik word een beetje nerveus bij het idee met de Nederlands Kampioen veldrijden op pad te gaan… Maar dan gaat Maarten voorop en zoef ik er gauw achteraan. Soms laat hij mij voorop en roept van achter toe wat ik moet doen. Dit zijn nog eens goede tips! Ik kan ze direct in de praktijk brengen en merk dat ik de smaak te pakken krijg. Net als ik het gevoel heb dat het steeds beter gaat komen we bij ‘de Zandkuil’. Hee, hier was ik al eens eerder tijdens mijn eerste MTB tocht! Ik voel het natuurlijk al aan: we moeten er doorheen. Maarten geeft me de laatste tips, doet het voor en dan is het voor mij tijd om de kuil in te rijden. Yesssss! Hoe spannend ook, stiekem vind ik dit heel erg leuk. We rijden nog een stuk van de paarse MTB route – uitgeroepen tot mooiste MTB route van Nederland – en komen na een laatste klimmetje moe (nou ja ik dan, Maarten niet) maar voldaan weer terug. Zo, de dag is goed begonnen!

Op de quad
Nadat we wat gegeten en gedronken hebben – fietsen maakt hongerig, zo weet ik inmiddels ook uit mijn triatlon voorbereidingen! – is het tijd om naar de volgende outdoor activiteit te gaan. We hebben geen idee wat ons te wachten staat, maar Maarten weet uit de cryptische omschrijving wel af te leiden naar welke locatie we moeten. Eenmaal aangekomen bij Recreatiepark Het Hulsbeek in Oldenzaal zien we twee stoere quads klaar staan. Het zal toch niet?… Ja hoor, er liggen ook overalls en helmen klaar, we gaan echt die quads op! Ik heb dit nog nooit gedaan en ben stik nieuwsgierig hoe ik het hier van af ga brengen. Na een proefrondje krijgen we een ‘go’ en mogen we een paar rondjes op de baan rondrijden. Nou ja rijden… Het wordt steeds meer scheuren! Hoe meer rondjes ik rij, hoe leuker ik het begin te vinden en hoe harder ik ga. Stiekem is het trouwens ook nog best een workout, want je hele lijf doet mee op de quad! Dat het ’s morgens flink geregend heeft maakt het extra leuk. We scheuren door de plassen en de blubber schiet alle kanten op. Ik voel me weer als een kind die in de modder speelt, heerlijk! Na de snelheidsbaan doen we een behendigheidsparcours. Daar gaat het niet om snelheid maar moeten we lastige obstakels over en bochten door. Pittig! Als je me vooraf gevraagd had of ik quad rijden leuk zou vinden had ik het je niet kunnen vertellen. Nu kan ik vol overgave zeggen: ja, dat vind ik echt te gek!

Op het water
Tijd voor de volgende activiteit. Op het mooie land hadden we aardig wat meters gemaakt op de fiets en op de quad. Tijd om meer ‘mijn terrein’ te verkennen: het water! Hoewel ik doorgaans graag in het water lig was ik met de temperatuur van de dag blij dat we er op bleven. We gingen namelijk de kajak in voor een tochtje. Nice, vroeger als kind deed ik dat wel op vakantie, maar het was al heel lang geleden dat ik in zo’n ding zat. Hoewel kajakken natuurlijk totaal iets anders is dan zwemmen, merkte ik wel dat ik hier direct comfortabel in was. In tegenstelling tot Maarten die 1) altijd op het land sport en 2) voornamelijk zijn onderlijf gebruikt bij zijn sport. Hoewel een ontspannen tochtje geen wedstrijd is merk je met twee oud topsporters op stap toch dat alles in een aardig tempo gaat ;-) Dus we peddelden er lustig op los en hebben de grootste lol. Dat sturen is in zo’n onstabiele kajak nog best een uitdaging! Na een prachtig tochtje over Het Hulsbeek was het tijd om weer aan te leggen. Maarten blij dat we het land weer op gingen, maar wat we daarna gingen doen? Wij hadden nog geen idee!

Op grote hoogte
Als je dacht dat het nog niet genoeg was… Er stond nóg een activiteit op het programma. Eentje die letterlijk het hoogtepunt van de dag zou worden! Tijdens de wandeling door het bos, van de kayak naar de plek waar we heen moesten, speculeerden we erop los. Eenmaal aangekomen bij het Outdoor Challenge Park konden we er niet meer omheen: we gaan klimmen! En nee, we gingen niet zomaar klimmen. De uitdaging die ze voor ons in petto hadden vond ik misschien wel de spannendste van de dag. We moesten met zijn 2-en in een 10 meter hoge paal klimmen. Op zich al uitdagend genoeg. Maar boven was het ook nog de bedoeling dat we met zijn 2-en op het kleine platformpje kwamen te staan. Eenmaal op het platform zien we de trapeze waar onze laatste verrassingsenvelop aan hangt. Moeten we daar heen?! OMG! Zelfs zonder hoogtevrees en met een touw om je middel is dit een spannende opdracht. Ik voelde me inmiddels als een van de deelnemers van Expeditie Robinson. Maar dan in Twente! Maarten en ik staan boven wat te piepen en proberen een strategie te bedenken hoe we samen naar de trapeze komen. Op een gegeven moment besluiten we maar gewoon af te tellen en ervoor te gaan. Drie… Twee… Eén… GO! We springen zo hard en zo ver we kunnen en we hangen ineens samen aan de trapeze. Woehoe! Maarten frutselt de envelop los terwijl hij nog met één hand aan de trapeze hangt en eenmaal los is onze proef geslaagd. We worden door onze ‘helpers’ met de touwen rustig naar beneden gelaten (ik vind dit bijna nog enger dan omhoog) en ben blij dat ik weer grond onder mijn voeten voel. Wauw! Ik zit vol adrenaline en hoewel ik het écht spannend vond ben ik wel blij dat we deze actieve en sportieve dag zo spectaculair af kunnen sluiten.

De barbecue die daarna voor ons klaar staat laten we ons goed smaken! Heel erg moe maar vol vrolijkheid en inspiratie zit ik daarna terug in de trein. De hele dag buiten in de natuur, de hele dag actief en de hele dag even nergens aan denken behalve waar je op dat moment mee bezig bent: wat een heerlijkheid! Twente, wanneer mag ik weer?

Dit artikel kwam tot stand in samenwerking met Twente!

Meer travel:
Food hotspots Kopenhagen
Belo Alentejo! 5 redenen waarom je naar de Alentejo wilt
10 dingen die je moet checken als je op reis gaat
Waarom hardlopen in het buitenland zo leuk is
Sportief Salland: voor nature lovers en buitensporters

Blijf up-to-date en volg ons op Facebook & Instagram (username @GlowMagNL)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *