GLOW2NYC COUNTDOWN: 41 DAYS

Madelon vond vorige week haar running mojo terug. Jee! Op zaterdag liepen we samen 31 kilometer door de duinen. Tot nu toe gingen de duurlopen die we samen liepen best lekker, maar dit keer was het keihard afzien. Goede oefening voor New York! Dit weekend staat er geen lange duurloop op het programma maar een wedstrijd: zondag lopen we de Dam tot Damloop!

Maandag
Als ik mijn bed uit kom hijs ik me in mijn sportkleding en doe een circuittraining. Daarna douchen, aankleden en ontbijten. Ik maak een heerlijke smoothie van rode biet en ga aan het werk. ’s Avonds komt mijn vriendin Rajka even langs. We maken een wandeling door de stad en kletsen gezellig bij. Volgende week gaat ze trouwen en we kijken erg uit naar The Big Day!

foto 5

Dinsdag
Er staat een 10 kilometer tempoloop op het schema. Na de duurloop in de duinen heb ik zin in een lekker vlak rondje. Ik loop een van mijn favoriete rondjes waarvan een paar kilometer over de boulevard in Scheveningen gaat. Hier loop ik alleen ’s ochtends vroeg als het nog lekker rustig is. Het is best benauwd en na een paar kilometer ben ik drijfnat van het zweet. Maar ik loop lekker! Als ik thuiskom spring ik onder de douche, maak een ontbijtje en ga aan het werk. ’s Avonds na het eten klap ik mijn laptop weer open om iets af te maken en voordat ik er erg in heb is het bijna bedtijd.

Woensdag
’s Morgens begin ik met een les yoga. Als ik naar huis fiets voel ik me helemaal zen. De zon roept om de hele dag lekker buiten te zijn, maar duty calls. Thuis zet ik een bak koffie en ga aan de slag. Eind van de middag rijd ik naar Health City in Amstelveen voor de lancering van DNAFit. DNAFit geeft op basis van je DNA inzicht in hoe je het beste kunt trainen en eten. Interessant!

DNAFit

Na de presentatie staat Roberto Da Costa (van So You Think You Can Dance) klaar om ons een pittige workout te geven. De hal staat vol fitness attributen en we doen een high intensity training van 4 x 8 minuten. Tof! Maar ooo dit ga ik morgen voelen!

foto 1-4
Na een eiwitshake komen we weer bij en is het tijd voor de DNA-test! We swipen met een soort wattenstaafje aan de binnenkant van onze wang en vullen een formulier in. Over 2,5 week krijgen we het rapport in onze inbox. Ik ben onwijs benieuwd! Zal ik stiekem een krachtpatser zijn? ;-) Twee uur later in bed vraag ik me af of ik morgen mijn armen nog kan optillen. Nope, geen krachtpatser…

foto 1
Donderdag
Ja hoor, spierpijn in mijn armen. Maar ik krijg ze nog omhoog. Hoera! Ik had me voorgenomen om te trainen, maar ik heb niet zo’n zin. Omdat ik vanavond waarschijnlijk nog minder zin heb, stap ik na wat dralen toch de deur uit. Na een kwartiertje merk ik dat het best lekker gaat en ben ik blij dat ik ben gegaan. Het is een prachtige ochtend en ik loop een rondje door de duinen. Voor ik het weet geeft mijn horloge 15 kilometer aan en ren ik mijn straat in. Ik heb onwijze trek en maak een kom havermout. Daarna spring ik onder de douche en ga ik aan het werk.

foto 3-1

’s Middags valt het najaarsnummer van het Run2Day Magazine op de deurmat waar ik de hoofdredactie voor doe. Altijd leuk (en spannend!) om het eindresultaat te zien. ’s Avonds na het eten maak ik een artikel af en dan plof ik op de bank en kijk een aflevering van Orange Is The New Black.

Run2Day Magazine

Vrijdag
Nog steeds spierpijn. Oef. Als dat zondag maar over is… De hele dag zit ik aan de eettafel te werken. Tussendoor race ik naar de drukker om onze shirts voor de Dam tot Damloop te laten bedrukken. ’s Avonds ga ik naar Utrecht om met mijn lieve vriendinnetje Femke een hapje te eten bij De Keuken van Gastmaal. We hebben elkaar al een tijdje niet gezien dus we hebben veel bij te praten. Ze heeft ook nog een leuke verrassing voor Madelon en mij: een good luck kaart en donatie voor de NYC marathon sponsoractie voor Stichting Het Vergeten Kind. LIEF! Het eten is echt heerlijk (binnenkort vertel ik hier meer over) en de avond vliegt voorbij. Als we teruglopen naar de parkeergarage bedenk ik dat ik helemaal ben vergeten om een foto van ons te maken tijdens het eten dus stel ik voor om een selfie te maken voordat we de auto in stappen. Van TL-licht in een parkeergarage wordt niemand knapper dus het duurt ‘even’ voordat we tevreden zijn. Als we de garage uit willen rijden gaat de slagboom niet omhoog. We moeten bijbetalen. Oeps! LOL!

foto

Zaterdag
’s Ochtends ga ik aan de slag voor Glow en moet ik hoognodig wat huishoudelijke dingetjes doen. ’s Middags wandel ik met Jos een rondje en stoppen we onderweg voor koffie met bananenbrood op een terrasje. Als we thuiskomen pak ik de krant en een stapel bladen om nog even lekker te lezen.

foto-2
’s Avonds kook ik mijn favoriete pre-race maaltijd: rijst met sperziebonen en tofu. Ik heb nogal gevoelige darmen en sinds ik weet dat ik hier goed op loop, is dit vaste prik de avond voor een wedstrijd. Een jaar of zes geleden maakte ik de fout om pasta met pesto te eten voor de Dam tot Damloop. De hele weg liep ik met buikkramp (ik durfde niet te stoppen bij een Dixie). Na de finish wist ik niet hoe snel ik naar een toilet moest sprinten. En toen was er geen wc-papier… Horror! In New York ga ik dus op zoek naar een toko! Na het eten leg ik mijn outfit klaar voor morgen en pak mijn tas in. Ik kruip vroeg onder de wol, morgen gaat om 6.45 uur de wekker.

Zondag
Race day! Om 7.45 uur haal ik Madelon op van het station en rijden we naar de brandweerkazerne in Zaandam. Vanaf daar gaan we met de runners die ook voor Stichting Het Vergeten Kind de NYC Marathon lopen met een bus naar de start. Vandaag wordt het een oefenwedstrijd. Madelon en ik willen in New York samen lopen en vandaag kijken we hoe het is om samen een wedstrijd te lopen. We gaan niet vol gas voor een snelle tijd, maar lekker lopen en een fijn tempo vinden. Als we in Amsterdam aankomen kunnen we nog net naar een Dixie snellen en dan moeten we rap het startvak in. We maken vlug een startvakselfie en dan… 3, 2, 1, go!

startvak selfie glowmag

Mijn horloge doet raar. Hij geeft een veel langzamere pace aan dan Madelon’s Garmin. Na de IJtunnel is-ie helemaal van slag en geeft-ie ook de kilometers niet goed weer. Gelukkig doet Madelon’s horloge het nog wel. Ondanks de drukte kunnen we goed doorlopen én nog praten. En zo vliegen de eerste kilometers voorbij. Na 7 kilometer moet Madelon de bosjes in voor een sanitaire stop. Ze roept dat ik moet doorlopen, maar ik zeg dat ik op haar wacht. We zouden samen over de finish. Stick to the plan! Na de pitstop moeten we er even in komen, maar van de muziek en enthousiaste mensen langs de kant krijgen we vanzelf weer de running spirit. Na het 10 kilometerpunt zien we cheers op de weg met #gl2r. Francien van GirlsLove2Run heeft zich gisteravond met een spuitbus uitgeleefd op het parcours. We zien zelfs #glowmagnl staan. (Francien, YOU rock! BIG time!) Een paar kilometer voor de finish zien we #gl2r crew member Margot. Na een high five lopen we verder. Dan zien we de finishboog. We zetten aan voor een eindsprint en rennen hand in hand over de finish. Missie geslaagd! Madelon’s horloge geeft 1.21:15 aan, inclusief pitstop. We zijn dik tevreden.

FullSizeRender

Bij de brandweerkazerne komen we bij met een hapje en een drankje en kletsen gezellig met de mensen van ons NYC marathon team. Rond 14.30 uur rijden we weer naar huis. Thuis maak ik een power post-race maaltijd met omelet, zalm en spinazie. Daarna klap ik mijn laptop open om bovenstaande alinea’s te tikken en dan: chill mode ON. Wat een topdag!

Madelon en ik houden je wekelijks op de hoogte van onze weg naar de NYC marathon die we op 2 november lopen voor Stichting Het Vergeten Kind. Jullie reacties, likes en shares zijn onze motivatie en inspiratie. Thanks & stay tuned! Wil je ons sponsoren voor Het Vergeten Kind? Dat kan hier!

Foto credits lancering DNAFit: David Stegenga.

The following two tabs change content below.
Nienke Becker is fitness & health journalist en founder en editor in chief van Glow.

6 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *