Kak, wat kan mij het schelen?!

Sinds een aantal maanden train ik voor de marathon van Rotterdam. En wanneer je traint voor een marathon kun je maar beter alle schaamte overboord gooien. Want er komt een moment tijdens je duurtrainingen dat je schaamte niet kunt gebruiken. Spugen, kwijl op je kin en snot uit je neus? Niet echt ladylike, maar die schaamte ben ik al voorbij sinds ik begon met hardlopen. In de bosjes plassen? Nou ja, dat hebben we allemaal wel eens gedaan. Maar poepen onderweg? Da’s andere shit!

Ik weet zeker dat bijna elke hardloper het kent. Toch is het nog steeds een soort taboe-onderwerp. Op alle keurige hardloopsites en in magazines lees ik heus wel eens wat hierover. Maar verder dan het eufemistische ‘darmklachten’ en veel goedbedoelde voedingstips komt het niet. Lopen is een sport met veel impact, waardoor je darmen gestimuleerd worden, zeker de wat meer gevoelige darmen van de vrouw. Daarnaast gaat er meer bloed naar je beenspieren en minder naar je maagdarmstelsel. Tel daarbij op dat je ettelijke kilometers van huis weg loopt en je moet gegarandeerd een grote boodschap onderweg.

Mijn duurlopen doe ik graag samen met mannelijke vrienden. Geloof me: in de bosjes kakken met mannen om je heen, dat wil je niet! Maar when you gotta go, you gotta go. Zo simpel is het. En het zijn juist die mannelijke (en ervaren) hardlopers geweest die nog niet eens een wenkbrauw optrokken bij de mededeling dat ik even moest stoppen voor een wat langere sanitaire stop. Nee, hardlopers onder elkaar begrijpen het allemaal wel. Maar waarom vertelt niemand dat dan?!

Om een vies verhaal kort te maken: ik ben inmiddels een ervaren wildpoeper. Nu hoop ik maar dat de politie niet mee leest, want een plas in het wild kost je al gauw zo’n 130 euro. Ik wil niet weten wat een illegale drol me gaat kosten!

Lessons learned? Ik ga nooit, maar dan ook nooit, op pad zonder zakdoekjes. Ik eet nooit meer sushi de avond voor een lange duurloop. Ik plan mijn routes vooraf zodat er altijd bosjes, bomen, greppels of obstakels zijn die door kunnen gaan als toilet. Ik zou inmiddels in het Guinness Book of Records niet misstaan als er ook een record ‘snelkakken’ zou zijn.

Mijn ergste angst voor de marathon is niet het aantal kilometers. Ik ben ook niet bang voor de pijn die ik ga krijgen. En die man met de hamer? Ik sla gewoon terug! Maar ik heb wel angst. Angst dat ik onderweg moet poepen. Want hoewel ik tijdens de trainingen dus inmiddels schaamteloos de bosjes in duik voor een grote boodschap, moet ik er niet aan denken dat het gebeurt terwijl er duizenden mensen aan de kant staan.

Ach, toen ik deze blog ging schrijven kwam ik er achter dat marathon queen Paula Radcliffe tijdens de marathon van Londen in 2005 achter een reclamebord gepoept heeft. Zonder gêne en mét wereldrecord. Dus… Kak! Wat kan mij het ook schelen?!

Kak1

 

The following two tabs change content below.

Madelon Baans

Madelon is partner van Glow, zelfstandig communicatie professional op gebied van sport & gezondheid, oud olympisch zwemster en schrijft graag over haar passie voor sport, gezondheid en gezond & lekker eten.
Tags from the story
, , , ,

12 Comments

  • Hahaha, schitterende blog en schitterende foto! :) Ik lees bij Annemerel weleens over een pilletje dat ze van tevoren neemt waardoor ze niet hoeft. Idee? :)

  • Tijdens de marathon van Berlijn precies dat probleem gehad. 3,5 km op halve snelheid met de billen bij elkaar op zoek naar die dixi, om vervolgens met 1 velletje keukenrol van een rode kruis post gehurkt boven een gigantische berg shit te zweven. Resultaat: Een goed kwartier verknoeit op mijn tijd en krampen in mijn benen door de plotselinge verandering van snelheid en positie..

  • Hèhè! Eindelijk iemand die het durft toe te geven! Ettelijke malen heb ik geprobeerd het poep-gesprek op gang te brengen bij hardloopvrienden… Volgens hen waren zij nog nooit in een situatie beland waarin ze met een dichtgeknepen kontje de kilometers hebben geprobeerd af te maken. Hard to believe… Zeker omdat ik alle schaamte inmiddels voorbij, direct een bosje inspring en niet nog 5 km ga ploeteren als ik weet dat die drol zich toch niet terugtrekt… En… Het loopt lichter, dus waarom moeilijk doen?!?

  • Haha…mooi verhaal en heel herkenbaar. Ik ben al jaren een ervaren ‘wildpoeper’ en heb dit al op de meest vreemde plekken gedaan. Het is wachten op de dag dat ik een keer betrapt ga worden wat tot op heden nog niet is gebeurd. Op mijn vaste routes groeien bepaalde bomen ook net iets harder dan de rest!

    Tijdens Rotterdam heb ik letterlijk en figuurlijk ‘schijt’ aan. Als ik moet dan ga ik hoe dan ook!

  • Ik herken het probleem niet. Ik heb een vrij constant lichamelijk levensritme qua slapen, opstaan, eten, werken & sporten etc. Als je regelmatig leeft ga je op een gegeven moment ook regelmatig poepen… en heb je dus geen verrassingen tijdens hardlopen etc…

  • Credits voor deze blog, no shame! Heerlijk. Zo is het leven van een hardloper nu eenmaal. ;-) Maar idd, zoals Marieke al aangeeft, er bestaat ook Immodium. Ik heb het zelf nog nooit gebruikt, maar schijnt wel te helpen bij dergelijke “shit” problemen. ;-)

  • Dank @Annemieke en @Marieke voor de tip. Ik weet nog niet of ik het ga proberen, want ik hou eigenlijk niet van pilletjes innemen… Inmiddels ben ik zo ervaren, dat ik het bijna (bijna!) niet erg meer vind om de bosjes in te schieten!:D

  • Dankjewel! Eindelijk eens iemand die het durft te zeggen. Had er vandaag ook nog last van en ik dacht echt nooit aan een loopwedstrijd te durven deelnemen vanwege deze ‘kaksituatie’. Was van plan om het met mijn dokter te bespreken. Ik dacht persoonlijk zelfs aan een lavement, maar als een pilletje ook helpt, héél graag dan!!!!

  • Hi Sophie, bespreek het gerust met je dokter of een sportarts, want je bent echt niet de enige die hier last van heeft! Ik ken behoorlijk wat vrouwen die voor een marathon imodium gebruiken om te zorgen dat ze ‘kakvrij’ een (halve) marathon tijdens de wedstrijd door komen. Ik heb hier zelf geen ervaring mee, maar je (sport)arts kan je ongetwijfeld goed adviseren. Veel succes!

  • Peter, zakdoekje gewoon in een plastic zakje doen en in de eerste de beste prullenbak weggooien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *