Mijn Lowlands Throwdown avontuur

Jeetje, waar te beginnen? Ik deel vaak mijn sportieve ervaringen, maar deze lijkt bijna niet in woorden te (be)vatten. Meer dan een week na de Lowlands Throwdown begint alles weer een beetje normaal te worden… Twee jaar geleden liep ik op het event binnen als toeschouwer. Op dat moment werd er een zaadje in mijn hoofd geplant. “Ooit…” Dat leek me namelijk zo’n mooie ervaring. Nu – twee jaar na dato – stond ik er. Deed ik mee. En alleen dat was al de kers op de taart.

Zo’n event is er niet zomaar natuurlijk. Eerst was er de qualifier. Die doe je in je eigen box met een camera en judge erbij en de scores dien je online in. Ik had me ingeschreven maar wilde zonder teveel druk de qualifier doen. Dus deed ik samen met mijn coach (en trainingsbuddy) Georgios de workouts, alsof we een ‘gewone’ zondagmiddagtraining deden. Dat werd een heel leuke zondagmiddag die prima uitpakte met een gedegen kwalificatie voor de finale in the pocket!

Oké, stap 1 was gezet. Met nog 6 weken te gaan tot aan de grote wedstrijd werd er een plan gesmeed. Gericht(er) trainen op de onderdelen die beter kunnen en onderhouden wat goed gaat. ‘Coach G’ maakte het schema en het voelde bijna weer alsof ik een zwemwedstrijd voor de boeg had of een marathon ging lopen… De frequentie van trainen werd weliswaar opgeschroefd, maar kwaliteit bleef altijd belangrijker dan kwantiteit. Meer is namelijk zeker niet altijd beter. Maar inmiddels weet ik na al die jaren wel dat ik me echt kan committeren aan een strak schema en dus werd ‘train, work, train, eat, sleep, repeat’ wat ik deed in de weken die volgden. In alle vroegte voor werk een conditietraining (hoi airrunner, Tacx, assaultbike en roeier!) en na het werk nog een training met een workout, skill werk en/of een kracht onderdeel. Veel(!) en goed eten en elke avond om 22:00 uur op bed! Mijn topsportknopje ging weer heel eventjes ‘om’.

Ik genoot van de trainingen en merkte duidelijk een sprong voorwaarts. Ik liet me elke training weer verrassen (dat is zo leuk aan CrossFit) en – eerlijk is eerlijk – heb ook wel eens een enkele keer binnensmonds gescholden als ik om 6:15AM zag wat ik ‘moest’ doen. Om het vervolgens te gaan doen en me trots en vervuld te voelen als ik klaar was. ’s Morgens trainde ik alleen, ’s avonds en in het weekend met mijn maatjes. Voor mij een perfecte balans om me mentaal en fysiek klaar te stomen.

De 6 weken vliegen om en dan ineens is het zo ver. Coach G en ik melden ons vrijdagmiddag in Ominsport Apeldoorn. De plek waar alles plaats gaat vinden. Na een ‘mug shot’ met het naambord worden we gebriefd en is het bijna zo ver! Ik voel me daar echt een rookie. Zeker naast de powervrouwen die al veel meer ervaringen hebben in CrossFit en het doen van wedstrijden. En toch deert het me niet. Want ik ben hier en één ding is zeker: ik ga er volle bak van genieten!

Vrijdag: Winnend beginnen
Workout nummer 1 op vrijdagmiddag vindt plaats in de catacomben van Omnisport. Binnen zijn ze de zaal nog aan het opbouwen, maar achter de coulissen in de ruimte die later de warm up area zou worden, staan de machines al klaar. Fietsen en roeiers, om eerst 3 km te fietsen, vervolgens 2 km te roeien om daarna weer af te sluiten met 3 km fietsen. Endurance workouts liggen me goed, maar roeien is niet echt aan mij besteed met mijn 1 meter 67… ;-) En zouden al die uurtjes op de Tacx werken op deze fiets waar ik nog nooit op gezeten heb?

Ik begin lekker op de fiets en merk dat ik een steady tempo kan draaien zonder te veel buiten adem te raken. Het roeien gaat verbazingwekkend goed; ik kan mijn techniek vasthouden en blijf goed op tempo. Als 2e keer ik terug bij de fiets en nu weet ik dat het een kwestie van 6 minuten ‘doortrappen’ is. Ik richt mijn blik op de monitor om die er de komende minuten niet meer af te halen. Ik heb nog maar 1 plan en dat is hetzelfde tempo fietsen als de eerste 3km. Mijn RPM’s worden heilig en ik merk dat ik het vast kan houden. Na 3000 meter spring ik op mijn finishmat en steek gauw mijn arm in de lucht. Later zie ik dat die move er heel raar uitziet – what was I thinking?? Maar who cares, ik sta als eerste op mijn mat! Ik ben verbaasd en lacherig tegelijk. Oh ja en moe. Want mijn bovenbenen zijn on fire! Winnend beginnen… We hebben er de hele avond nog hartelijk om gelachen!

Zaterdag: Verrassend doorpakken
We beginnen de zaterdag vroeg, om 7:15 uur moeten we present zijn in Omnisport voor de briefing van de dag. We starten met een workout met 1,5 minuut zoveel mogelijk pull ups en daarna  een zo zwaar mogelijke snatch. Pull ups vind ik tof, maar ik worstel ontzettend om in de rig te komen. De bar hangt namelijk super hoog dus ik kan er niet in springen en moet vanaf de zijkant van een schuimblok erop springen. Niet ideaal, maar het is zoals het is. Mijn pull ups lopen minder lekker daardoor, maar ik geef wat ik heb. Na de pull ups hebben we maar 1,5 minuut om te rusten. Nou ja rusten… In die tijd moet de bar geladen worden voor de snatch. We hebben maar 3 minuten, dus ik heb een plan: 45, 50 en vervolgens 52,5 kg liften; dat laatste zou een PR van 2,5 kg zijn.

Ik mis mijn eerste 45 kg maar laat me niet uit het veld slaan. Dus ik ga gelijk door en lift: 45 kg… done!… laden… 50 kg… lukt!… laden… 52,5 kg… yes! Eigenlijk voelt die 52,5 kg nog oké, ik heb alleen helaas niet meer genoeg tijd om door te laden naar 55 kg. Maar hee, we hadden een plan en dat is gelukt. Liften under pressure (zowel qua omgeving als qua tijd) vind ik super moeilijk, dus dit voelt als een overwinning! Met de 3e snatch van het veld voelt deze workout zeer geslaagd.

De 2e workout wisten we al van tevoren: 20 meter handstand walk, 30 thrusters, 20 meter handstand walk. Mijn handstand walk is oké maar niet super. Maar… ik heb er veel op geoefend de afgelopen weken. En thrusters, tsja… Ze worden nooit een favo move en 35 kg is behoorlijk zwaar. Maar ook hier heb ik zowel fysiek als mentaal op getraind. Vlak voor de competitie deed ik nog een training met 100 thrusters op 35 kg en dat maakt dat ik de 30 stuks die in deze workout zitten ‘overzichtelijk’ vind… ;-) En dan maar eens kijken of ik bij de 2e handstand walk aanbeland, want we hebben maar 6 minuten voor deze workout. Het plan: zo goed mogelijk lopen, 6 setjes van 5 thrusters met weinig rust en dan zo ver mogelijk nog lopen.

De zoomer gaat en daar gaan we! Ik loop zo ver ik kan en loop in het eerste stuk zo’n 8 meter ongebroken. Ik laat me niet afleiden door anderen die gelijk 10 meter doorknallen. Ik blijf lopen en het gaat goed, hoewel ik van de spanning mijn benen voel trillen terwijl ik ondersteboven loop! Ik heb een heel fijne judge op deze workout die continu meetelt als ik weer een lijntje verder ben. Voordat ik het weet sta ik ineens bij de bar voor mijn thrusters. Eerste 5. Tweede 5. Derde 5, het voelt goed maar wordt zwaarder nu. Vierde 5, oef! Maar ik kan mijn tempo vasthouden en hoef nog maar 2 sets! Coach G telt vanaf de kant met me af. Vijfde 5. Laatste 5! Ik heb nog 2 minuten!! Ik loop naar de lijn en hoor de MC zeggen dat ik als eerste aan mijn tweede handstand walk ga beginnen. What?! Ik kick mijn benen omhoog: ooooooooei, wat is het heftig om zo vermoeid op je handen te staan. Maar hee, lijntje voor lijntje lopen en zo ver mogelijk proberen te komen. Ik loop soms 1 lijntje, soms 2 lijntjes tegelijk. De judge blijft meetellen en ik haal de eerste 10 meter. Omdraaien en terug! Ik heb niet voldoende tijd om de volle 20 meter af te maken, maar ik weet nog een aantal lijntjes te lopen en eindig deze workout als eerste! Hoe dan? Deze event win was op zijn zachtst gezegd verrassend te noemen. Maar wat een rush!

En dan hebben we nog een workout te gaan op zaterdag. Een chipper! Ik hou van chippers, maar deze heeft wel freakin’ veel reps. We beginnen met 20 calorieën op de ski ergometer, gevolgd door 40 toes to bar, 60 sumo deadlift high pulls (25kg), 80 push presses (25kg) en 100 double unders. We hebben 12 minuten om deze workout af te maken. Is dat haalbaar?

Het skiën probeer ik rustig te doen, maar ik ga toch iets te hard van start. De toes to bar zijn een struggle met die hoge rig. Jammer, want dat is een move waar ik me goed bij voel normaal gesproken. Maar er volgt nog genoeg, dus ik houd me voor: setjes maken en just keep on going! De sumo deadlift high pulls gaan prima, hoewel ik veel ‘no reps’ krijg van mijn judge en dat kost veel tijd. Door mijn hoge shirtje zijn mijn sleutelbenen niet zichtbaar: leerpuntje! Vanaf het begin zit ik hoog in mijn adem met deze workout en dat maakt het erg spicy! De push presses gaan oké maar meeeeeen wat zijn het er veel! Ik heb het gevoel dat ik geen lucht meer heb… En dan voor het eerst krijg ik het ‘ik wil die barbell niet meer oppakken’ momentje en probeer er doorheen te drukken. Alsof er geen eind aan leek te komen sta ik dan toch ineens met het touwtje in mijn handen. Met nog maar 15 seconde op de klok weet ik er nog 25 double unders uit te persen. Genoeg voor een 2e positie op deze workout!

Ik sluit de dag moe en voldaan af en sta op de 2e positie. Ik ben totaal niet bezig geweest met ranking, maar eerlijk? Als 2e de 2e dag afsluiten doet me toch heel eventjes aan een podiumplekkie denken… Ik pak een heet bad in het hotel, we wonen de briefing bij voor de volgende dag, eten een flinke berg sushi en dan is het tijd om te gaan slapen. Of toch niet?

Voor de 2e nacht op rij word ik na 3 uurtjes slaap weer wakker. Maar dan ook echt klaarwakker. Zelfs mijn geliefde Headspace kan me deze nachten niet helpen, ik leef op adrenaline!

Zondag: Vasthouden!
Na een goed maar niet te zwaar ontbijt melden we ons voor de laatste dag in Omnisport. Nu eens kijken of ik het zo nog een dag kan vasthouden… Deze dag is spannend voor me, want bij 2 van de 3 workouts voel ik me niet heel comfortabel. De eerste workout is al gelijk een ‘knaller’: ring muscle ups, ring dips en handstand push ups. Die handstand push ups moeten het probleem niet zijn, maar dan moet ik eerst maar eens die muscle ups en ring dips doorkomen! We hebben 8 minuten voor deze workout en voor mij is het de vraag of ik de eerste 13 hoge ring dips door ga komen aangezien je telkens opnieuw met een muscle up de ringen in moet. Nou… mooi doel dan maar?

Deze workout gaat me niet makkelijk af, maar de eerste muscle is wel gelijk raak! Pak van mijn hart, want de eerste missen kan leiden tot een boel onzekerheid voor de rest van de workout. Ik worstel mezelf door de muscle ups en ring dips heen – met de nodige fails en no reps van dien – en ben dolgelukkig als ik er 13 uitgeperst heb. Ik heb niet al te veel tijd meer op de klok maar kan door naar de handstand push ups! Waar die me normaal vrij gemakkelijk af gaan merk ik dat het werk ervoor zijn tol heeft geëist: mijn armen zijn totaal verzuurd… Ik kan dus maar kleine setjes maken maar pers er in de laatste tijd nog een paar reps uit. Met een beetje dubbel gevoel loop ik van de vloer af. Het gestelde doel is bereikt, maar het was wel een worsteling. Neerleggen en door naar de volgende, want er staan me nog 2 workouts te wachten!

‘Nancy with a twist’, dat was een hint die al gegeven was. Maar deze ‘Nancy workout’ is niet met hardlopen en overhead squats met een barbell, maar met fietsen op de assault bike en overhead squats met een 15 kg dumbell. Voor mij op zich een prima workout hoewel ik merk dat de vermoeidheid toe begint te slaan. Ik krijg mezelf steady door de 5 rondes fietsen en squats heen, maar waar ik normaliter nog een tandje erbij kan doen op de laatste ronde lukt dat nu echt niet meer. Bij deze workout werken we redelijk dichtbij het publiek en de gezichten van alle Wildhearts aan de zijlijn zijn echt priceless voor me! Hoewel het echt een pittige workout is geniet ik van hun gefocuste gezichten en aanmoedigingen. En… Weer een tweede plek in the pocket op deze workout!

Na de 2e workout ben ik echt moe en ik weet dat er me nog eentje te wachten staat. Een workout die me echt niet ligt: sprints met sandbag cleans (6-4-2 stuks met 45 kg) tussendoor. Deze workout gaat niet om de sprint, deze gaat om de zandzakken. En ik heb geoefend, maar dit blijft toch een gevecht voor me. Ik weet dat ik nu de schade moet gaan beperken als ik nog op het podium wil belanden. Desondanks ga ik met veel goede moed de workout in: laatste keer knallen!

Na een vriendschappelijke boks met Marjan – zij staat eerste op het leaderboard met mij 2 punten erachter – gaat de zoomer. Ik ‘sprint’ mijn eerste stuk heen en weer en begin voor mij in een hoog tempo aan de zandzakken. Om me heen ‘voel’ ik de snelheid van de andere deelneemsters en ik kan dat niet bijbenen. Toch ligt mijn tempo iets te hoog want na de eerste 6 reps zit ik al vol in de verzuring. Ik dribbel mijn 2e ‘sprint’ en probeer me klaar te maken voor de 4 cleans die volgen. Mijn benen doen pijn, mijn rug doet pijn, ik krijg geen lucht meer en het gevecht begint. Ik heb een paar no reps, krijg de zak soms niet meer naar mijn schouder en – hoewel mijn judge me niet alleen jureert maar ook probeert er doorheen te slepen – voel ik de moed langzaam in mijn schoenen zakken. Na de 3e misser wil ik de zandzak niet meer oppakken, maar ik moet! Uiteindelijk heb ik er 4 af, dribbel ik door en begin het gevecht met de laatste 2 herhalingen. Ik zie als ik terug ren dat bijna iedereen al gefinisht is. Met 3:46 kom ik over de finish en ik zit helemaal stuk!

Er gaat zoveel door me heen, dat ik niet weet waar ik het zoeken moet. Trots dat ik hier sta, euforie over de afgelopen dagen, teleurstelling over de laatste workout, onzekerheid omdat ik denk mijn podium verspeeld te hebben, vermoeidheid – intense vermoeidheid, dankbaarheid voor dit moment en voor alle effort die anderen erin hebben gestoken vooral Coach G, maar ook mega veel liefde voor Sander die me de afgelopen weken echt de ruimte heeft gegeven om dit allemaal te (kunnen) doen, net als mijn vrienden die me gesteund hebben. En dan de Wildhearts en andere supporters! Zowel via de livestream als aan de zijlijn in Apeldoorn: priceless!!

Na een flink partijtje brullen (of zoals mijn Belgische medestrijdsters in de kleedkamer zeggen: blèten ;-)) en een hoestbui van de laatste workout pak ik een douche en wacht ik met spanning op de ontknoping. Was het genoeg om het podium vast te houden? Yes! Hoewel nummer 3 heel dichtbij is gekropen door die laatste workout blijf ik nog op die 2e spot en mag ik tussen Marjan (1) en Britta (3) het podium op om de zilveren plak in ontvangst te nemen!

Na zoveel jaren topsport gaat het me niet (meer) om prestaties. Het gaat me veel meer om het proces. De reis, de ervaring. En wat was dit een prachtig proces en wat heb ik van deze reis genoten. Ik heb weer zó ontzettend veel geleerd. Over mezelf en over mijn sport. Alleen dat al maakt deze ervaring alles waard. En natuurlijk ben ik trots op het resultaat en blij verrast met deze goede ranking. Maar de reis er naartoe is er eentje die ik niet gauw vergeet. Dit was echt de zoetste kers op de taart!

Big thnx to Coach G en Viv, Sander, mijn Wildhearts buddies en trainingsmaatjes, mijn supporters en last but not least: ‘mijn’ mede 40+ dames op de vloer. De strijd was mooi, gemoedelijk en sportief! Thank you all!

Open Rotterdam vroeg in de mini-reportage die ze maakten naar aanleiding van de Lowlands Throwdown naar mijn ultieme doel: “Mijn ultieme doel? CrossFit maakt je fit voor het leven. Dat is mijn ultieme doel: fit zijn voor het leven!”

De beelden bij dit artikel zijn van Vivienne Magalie Photography, de Lowlands Throwdown en Wildhearts supporters langs de kant.

8 Comments

  • Wat een treffend verhaal en een prachtige beleving. Dank je wel voor het delen. Ik ben wel benieuwd, wat is deze keer je grootste leerpunt over jezelf geweest? Wil je daar nog iets over vertellen?

  • Bedankt! Ik heb veel geleerd waarvan sommige dingen ook echt persoonlijk zijn, maar ik kan wel wat delen. Zo heb ik bijvoorbeeld geleerd dat ik mijn mentale kracht op sommige momenten echt kan gebruiken om fysiek beter te zijn en dat dit ook trainbaar is. Daarnaast is dit een heel weekend leren geweest voor mijn zelfvertrouwen!

  • Thnx! Het was moeilijk om alles te verwoorden, maar ben blij dat het is gelukt. En super dat je er ook was zaterdag!! x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.