Wat als je even niet zo healthy & happy bent? – Deel II

En wat als ‘even’ al ruim een jaar is? Eind november vertelde ik over de hersenschudding die ik tijdens een vakantie opliep en mijn struggles omdat het herstel zo langzaam gaat. Ik had écht verwacht dat ik nu weer up & running zou zijn. Maar niet dus. Daarom startte ik vorige maand met een revalidatietraject.

Twijfel
Ik twijfelde of ik hierover moest schrijven. Met Glow willen we jullie inspireren en helpen bij een gezonde en fitte levensstijl. En ik voel me alles behalve fit. Bovendien is het een stuk leuker én makkelijker om iets positiefs te delen. Als jullie op Instagram zien dat ik gezellig met Madelon aan het werk ben, zien jullie niet dat ik daarna een paar uur plat lig om bij te tanken. Maar doen alsof er niets aan de hand is, voelt ook niet oké. Het leven is nu eenmaal geen neverending fit story.

#nofilter
Als je hoort of leest dat iemand een hersenschudding heeft denk je al snel: O, dat stelt niet veel voor. Even een paar weekjes rust en dan gaat het wel weer. Maar het herstel gaat niet bij iedereen even voorspoedig. Waar ik vooral nog moeite mee heb is het verwerken van prikkels zoals licht en geluid. Daarom loop ik buiten met een zonnebril, rain or shine. Boodschappen doe ik het liefst bij kleine winkels, daar is het vaak minder druk en overzichtelijker. Heb ik een meeting of afgesproken met vrienden dan zit na 2 uur mijn emmer vol. Omdat ik gek word van een continue stroom van communicatie en informatie heb ik What’sApp van mijn telefoon gehaald en alle notificaties uitgezet. Bovendien kost het me veel energie om naar een beeldscherm te kijken. Langer dan een uur achter mijn laptop werken gaat niet. Dan word ik misselijk en duizelig, alsof ik in een achtbaan heb gezeten. En ik houd niet eens van pretparken. ;-) Niet alleen beeld en geluid komen harder binnen, ook geur en smaak beleef ik sterker. Een smoothie ’s ochtends? Nee, dank je. Maar van wat ik wel graag eet geniet ik nóg intenser. Helaas is dit de enige fijne bijkomstigheid.

#error
Na de hersenschudding ben ik in de overlevingsstand gaan staan, de vecht-of-vlucht-modus. Mijn spieren zijn daardoor helemaal verkrampt. Als je zo op spanning staat kunnen je zintuigen informatie niet goed meer verwerken. Mijn proprioceptieve systeem (het zenuwsysteem dat informatie geeft over je bewegingen en evenwicht) en evenwichtsorgaan zijn in de war. Soms is het best beangstigend dat mijn lichaam moeite heeft met dingen die altijd vanzelf gingen. Zo verstap ik me dikwijls, omdat mijn lijf de hoogte van de stoep niet goed inschat. Maar ook met iets van de grond oprapen, me omdraaien en opzij kijken heb ik moeite. Van fietsen of naar buiten kijken in de trein word ik duizelig, omdat mijn hoofd die stroom aan informatie niet aankan. En als ik met iemand bel en tegelijkertijd iets op internet wil opzoeken, dan geeft mijn brein een error.

Wat nu?
Ik ben bij een revalidatiearts geweest en ben nu onder behandeling van een fysio en ergotherapeut. Om mijn lijf te resetten en weer in staat te stellen om prikkels te verwerken doe ik 3 keer per dag oefeningen. Die oefeningen roepen klachten op die ik krijg als ik overprikkeld raak. Best heftig, want ik voel me een stuk beroerder dan voordat ik met dit traject begon. Maar die passen terug zijn nodig om weer vooruit te kunnen. Daarnaast moet ik nog steeds alles wat ik op een dag doe plannen en werk en afspraken zo over de dag verdelen dat ik erna kan herstellen. Gelukkig heb ik een tikkie last van schemaneuroticisme en gaat dat me redelijk goed af.

Moeilijk
Waar ik écht moeite mee heb is accepteren dat veel dingen niet gaan en mijn grenzen aangeven. Nee zeggen tegen een opdracht die ik dolgraag met beide handen zou aanpakken. Een uitnodiging voor een verjaardag afslaan. Vragen of iemand alsjeblieft zachter wil praten. Op het laatste moment een afspraak moeten afzeggen. Omgaan met onbegrip. Men, wat vind ik dat moeilijk!

Komt het wel goed?
Van artsen, specialisten en therapeuten hoor ik wisselende verhalen over hoe het komt dat mijn herstel zo lang duurt. Volgens sommigen heeft de hersenschudding die ik op mijn 18e kreeg na een val van een trap ermee te maken. Anderen zeggen dat die val geen enkele invloed heeft. Ook werd verteld dat ik er toch rekening mee moet houden dat ik de rest van mijn leven klachten blijf houden. Gelukkig hoorde ik vaker dat het wél goed komt. Ik houd in ieder geval de moed erin en heb vertrouwen dat ik weer de oude word.

Hollen en stilstaan
Dat klinkt lekker positief, maar ik heb heus ook momenten dat ik boos en verdrietig ben omdat ik er he-le-maal klaar mee ben. Normaal gesproken zou ik op deze momenten gaan hardlopen. Even stoom afblazen en mijn hoofd leeg maken en weer doorrr! Maar dat gaat nu niet. Ik zei het ook al in mijn vorige blog: van tegenslagen leer je het meest. En vooral over jezelf. Ik vind het makkelijker om iets te doen dan iets te laten. Ik besef nu dat het vaak beter is om gas terug te nemen dan maar te blijven rennen. En dat je soms een paar passen terug moet doen om verder te kunnen. En weet je, dat is niet makkelijk en niet leuk, maar het is oké.

happy healthy deel2

Meer blogs:
Ik sport niet voor een bikini body
Wat niemand je vertelt over crossfit (sh*t I peed my pants)
Glow’s food favorites
Glow’s guilty pleasures
Vragen die je krijgt als je voor een marathon traint

Blijf up-to-date en volg ons op Facebook & Instagram (username @GlowMagNL).

The following two tabs change content below.
Nienke Becker is fitness & health journalist en founder en editor in chief van Glow.
Tags from the story
, , ,

24 Comments

  • Nienke, wat vervelend dat je herstel zo moeizaam gaat! Maar wat mooi hoe je er over geschreven hebt. Ik denk dat je met deze 2 berichten meer mensen inspireert dan met een hele bak aan happy-go-lucky verhalen. Ik hoop dat dit traject net als een marathon voor je wordt: lang, moeizaam maar vooral een die je kunt afsluiten. Met een medaille, dat is zeker!

  • Jeetje, heel veel sterkte met je herstel! Ik hoop dat de artsen je kunnen helpen en dat je gauw de oude bent! Knap dat je het zo openhartig deelt met iedereen.

  • Wat lijkt me dat alles onwijs moeilijk! Maar wel goed om ook hier te delen ondanks dat het misschien weinig te maken lijkt te hebben met ‘fit en healthy’; het is juist ontzettend inspirerend om te lezen hoe je omgaat en probeert om te gaan met die onwijze tegenslag. We hebben nou eenmaal niet alles in ons leven in de hand. Maar wat we wel in de hand hebben is hoe we er zelf mee omgaan. Je inzicht over ‘makkelijker iets doen dan iets laten’ herken ik me ontzettend in; gas terugnemen en niet altijd maar rennen is iets wat ik ook nog lang niet geleerd heb… Veel sterkte en succes met het revalidatieproces!

  • Dikke kus voor jou lieve Nien. Goed dat je het deelt. Ik wens je al het goede en vooral je gezondheid weer terug. Je bent een kanjer. X

  • Hi Nienke, Wat ontzettend vervelend en wat naar als je lichaam niet doet wat je graag wil. En ook wat knap dat je er zo open over bent en er ook zo over kunt schrijven. Bewondering! Heel veel sterkte en natuurlijk hoop ik dat je je snel weer beter zult voelen!

  • Ah wat naar om dit te lezen. Ik hoopte dat het inmiddels al weer beter met je zou gaan. In ieder geval doe je er nu alles aan, hou die gedachte vast! Je hebt het mooi beschreven. Sterkte de komende tijd!

  • Wat een pittig traject Nienke! Ik voelde me door je bericht aangesproken omdat ik zelf ook al te lang niet happy in m’n vel zit en ik daar een modus voor moet vinden. Ik heb geen lichamelijke klachten zoals jij, maar de frustratie begrijp ik zo goed! Gelukkig ben je een positief mens, schijnt de zon echt wel van binnen en is het okey om je momenten te hebben. Je werkt er keihard voor! En Glow inspireert juist door jullie persoonlijke verhalen. Thanks voor je verhaal, inspiratie en geniet! Ga ik ook doen :)

  • Goh, Nienke, wat ontzettend naar voor je. Ik hoop heel erg dat je weer snel huppelend door het leven gaat. Heel veel sterkte in het traject daar naar toe. X!

  • Hai Nienke,

    Wat een herkenbaar verhaal. Ik ben inmiddels 12 maanden verder en het herstel gaat bij vlagen moeizaam en lastig. Heel frustrerend, maar als ik daarbij stilsta krijg ik nóg meer hoofdpijn ;-) Ik wens je veel sterkte. En als je nog eens een lotgenoot zoekt- we kunnen wellicht een clubje oprichten ;)

  • Lieve nienke
    Aangrijpend je verhaal! Wij hebben raakvlakken
    Ook ik werd 6 jaar geleden uitgeschakeld kon mijn linker been een week niet gebruiken omdat ik uitval had
    De diagnose ms deed mijn wereld echt ontploffen
    Maar ik ben 6 jaar verder, ben nog steeds duursporter , kwam van ver maar kan dealen met mijn energielevels
    Voor jou komt het ook uiteindelijk op zijn pootjes terecht!
    As zondag ga ik in Sardinië de halve marathon rennen, denk inmiddels ruim over de 30 halve marathons als het er niet meer zijn
    Hou vol en positiviteit helpt mij elke dag het meest!
    Ik heb plezier in mijn leven fantastisch werk en heerlijke sportmomenten

  • Dear Nienke,

    You are such a strong, beautiful soul.

    I had to hold back tears while reading your words. You keep putting one foot in front of the other and that is truly admirable and remarkable.

    In putting to words your struggle, you have written a very clear and moving message, which will help many others too. Your courage in sharing your story (you remain an honest and an authentic writer! <3 ) is empowering.

    I suffered from clinical depression, and in my long hers of recovery, I experienced a lot of what you wrote (even now – I have, as you probably already know, bipolar disorder – I do many of the things that you also wrote to take care of myself). The brain is an amazing but at the same time a truly very delicate organ.

    Reading your words, I feel you have an even more deeper appreciation of life, than you already do.

    I continue to send all the positive and healing thoughts your way. *hugs*

    You are a fighter, and have a warrior spirit.

    XO
    J

  • Hi Natanja, dank voor je reactie! Jij ook heel veel sterkte! We houden de moed erin. :-)

  • Hoi Sandra, jee wat heftig… Bedankt voor het delen van jouw verhaal en je positieve woorden. <3
    Heel veel succes zondag in Sardinië!!!

  • Thank you so much for your beautiful words Joanna! <3
    Wish you all the best. Take care! XO

  • Jeetje wat heftig Nienke! Ik snap heel goed dat je er helemaal gek van wordt, dat zou ik zelf ook echt hebben. Ik vind het heel erg knap dat je er zo openlijk over durft te schrijven. Ik wens je heel veel beterschap en sterkte toe. Stay positive!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *