We Owned Milan

Het is jullie vast niet ontgaan: de afgelopen dagen waren Madelon en ik samen met de Girls Love 2 Run crew in Milaan. Twee dagen lang la dolce vita! Cafe, gelati, pasta, vino, sacco di divertimento (google translate: veel gezelligheid). En o ja, we waren hier natuurlijk voor We Own The Night. 10 kilometer rennen door de straten van Milaan.

Zere voeten
Samen met crew members Jessica en Anna hadden we een appartement geboekt via Airbnb op loopafstand van het gezellige wijkje Brera. Als we donderdagavond laat aankomen, gaan we voor een hapje en drankje naar een leuk restaurantje op de hoek van de straat. Daarna duiken we ons bed in. Vrijdag halen we de startbewijzen op, lunchen we op een zonnig terras en dwalen (en verdwalen) door de straten van Milaan. Als we begin van de avond in ons appartement aankomen hebben we aardig wat kilometers in de benen en zere voetjes. Niet zo handig op race day

we run the night milan

Energie
Om half 9 ’s avonds verzamelen we met de crew voor de start. Het is broeierig warm, de lucht is donker en er vallen een paar druppels. De voorspelde onweersbui blijft gelukkig uit. Door mijn hoofd racet: dit wordt helemaal niks, ik ben moe, mijn voeten doen zeer en oooh wat heb ik zin in een bord pasta en een goed glas wijn. Iets voor half 10 gaan we richting het startvak. We staan helemaal vooraan bij de DJ en worden omringd door duizenden enthousiaste dames (en paar verdwaalde mannen) in turquoise shirts. Ineens krijg ik weer energie.

Start
We doen een dansje op Beyoncé en tellen af tot het startschot: …tre, duo, uno. Goooo! Madelon en ik zigzaggen door de massa terwijl we goed moeten uitkijken dat we onze enkels niet verzwikken op de ongelijke keien. Na nog geen kilometer roepen we tegen elkaar: ‘Ik heb het zooo warm!’ En: ‘Ik heb nu al dorst!’ We komen uit bij de atletiekbaan van Milaan. Die is prachtig versierd met roze en witte lampen en er schalt keiharde muziek door de speakers. Wow!

Pittig
Het parcours is best pittig: straten met keien worden afgewisseld met stukken asfalt en we lopen door twee stadsparken met slecht verlichte grindpaadjes vol kuilen, hobbels en stenen. Na 4 kilometer geeft Madelon aan dat ze een tandje lager wil lopen. Ze heeft teveel last van de warmte. Na een high five loop ik alleen verder. Bij het 5 kilometerpunt krijgen we een bekertje water. Het lukt me om één slok al rennend te drinken, de rest klotst in mijn gezicht en over mijn shirt. Verfrissend, niet handig. Ik loop langs de Duomo (moooooi!) en een paar groepjes joelende en over het parcours lopende Italianen (‘Aan de kant *PIEP*!’).

Waar is de finish?
Ruim een kilometer voor de finish kom ik crew member en naamgenootje Nienke tegen. De laatste minuten lopen we zij aan zij. Mijn horloge geeft aan dat ik al 10 kilometer heb gelopen. Waar is de finish?! Na die pretty in pink verlichte tunnel? Nee! Daar bij de boog waar we van start gingen? Nee! Dan draaien we een hoek om en zie ik de boog met klok hangen. Maar voordat ik daar ben moet ik een stijl pad van zo’n 100 meter omhoog rennen. Evil! Nienke kan nog flink aanzetten, mij lukt dat niet echt. Ik finish in 49:52, Madelon een minuut later.

Crew love
We proosten met Vita Coco op de race en wachten op de rest van de crew. We klagen over de keien, kiezels, onverlichte paadjes en onverwachte klim, lachen om onszelf, elkaar en de crazy Italians. We Owned Milan!

Take care. Have fun. Be happy.

Nienke (& Madelon)

foto 1
Foto: Joyce Bongers

we own the night
Foto: Joyce Bongers

The following two tabs change content below.
Nienke Becker is fitness & health journalist en founder en editor in chief van Glow.

7 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *