Road 2 WK Triatlon: weinig trainen, wel tranen

De afgelopen week moest ik aan de bak! Soms zou je bijna vergeten dat er naast al dat getrain ook nog ‘gewoon’ gewerkt wordt. Deze week moest ik qua werk echter zó vol aan de bak, dat de training even naar de achtergrond verdween. Maar hoe erg is dat eigenlijk in deze fase? In het weekend dacht ik wel wat in te gaan halen, maar daarvoor moest ik wel way out of my comfort zone!

Maandag: kick off voor vrijwilligers
Mijn dag begint om 6:00 uur en is pas klaar om 21:00 uur. Ik ga van CrossFit training geven naar kantoor naar weer CrossFit geven om de dag af te sluiten met een praatje op de kick off voor vrijwilligers voor het WK Triatlon. Poeh, wat een dag! Dat ik niet kan trainen is op zich niet zo erg, want een dagje rust na de sprintafstand bij de Keistad Triatlon is natuurlijk prima. Maar wat is het leuk om de vrijwilligers toe te mogen spreken! Die mensen hebben volgende week zo’n belangrijke rol, ik vind het geweldig dat ze dit doen. Die verdienen een dikke pluim!

Dinsdag: trainingen erin squeezen
Mijn dag ziet er eigenlijk bijna hetzelfde uit als maandag. Hmmm, ik wil toch proberen ergens te trainen. Dus na een paar uur werken duik ik gauw het zwembad in voor een paar banen! Ik zwem een temposet en tik aan na 2,2 kilometer. Gauw weer aan het werk! In de avond geef ik weer lessen en nadat ik mijn laatste lessen heb gegeven, haak ik zelf nog aan voor een CrossFit WOD. Dat gaat niet echt soepeltjes, maar dat was misschien te verwachten…

Woensdag: lopen in de plensbui
Ook vandaag moet ik vroeg beginnen en ben ik laat klaar (wordt een beetje eentonig hè ;-)) maar ergens weet ik er nog een korte run tussendoor te squeezen. Ik loop niet echt lekker maar het is wel even fijn om mijn gedachten even van het werk af te halen. Dus hoewel ik regelmatig soepeler loop geniet ik er toch van! Dat het plenst van de regen (what else is new?!) deert me niet.

Donderdag: fijn, een uurtje op de pijnbank
Hoewel ik graag in de ochtend wil gaan fietsen komt het echt met bakken uit de lucht. Bovendien heb ik te veel werk liggen om ‘rustig’ te gaan fietsen. Dus ik spring vroeg achter de computer en zorg dat ik veel to do’s van mijn lijstje kan afvinken. Aan het einde van de dag staat mijn sportmassage gepland. Omdat ik nogal de neiging heb dit over te slaan, plan ik nu gewoon telkens gelijk een nieuwe afspraak. Nee, het komt helemaal niet uit, maar afzeggen is een grotere drempel. Dus dit werkt voor mij om ook daadwerkelijk te gaan. Het is echt een uurtje op de pijnbank en de enige minuten dat het ontspannen voelt doezel ik dan ook gelijk weg. Daarna voelt mijn lijf weer een stuk beter, hoppa!

Vrijdag: missie mislukt
Ik wil vandaag echt sporten! Missie mislukt… Door mijn werk lukt het niet. #failfriday

Zaterdag: open water…
Dit weekend hoef ik niet te werken, dus het plan is om een beetje aan training ‘in te halen’. Hoewel dat natuurlijk onzin is in deze fase vind ik het toch fijn om wat te kunnen doen. Samen met Erwin ga ik naar de Zevenhuizerplas en zwemmen we 3 kilometer. Ik test mijn nieuwe wetsuit (meer daarover later!) en zwem ‘redelijk’ ontspannen de meters weg. Ik zet redelijk tussen aanhalingstekens want open water wordt nu eenmaal nooit mijn grootste hobby. Het is ver buiten mijn comfort zone en ik moet mezelf echt bij de les houden. Maar het gaat alweer beter dan de vorige keer en ik ben tevreden voor nu. Dat er daarna een gezellig etentje met pizza op het programma staat maakt de dag natuurlijk helemaal goed! ;-)

Zondag: tranen op de Maasboulevard
Vandaag staat er een CrossFit qualifier op het programma die ik nog moet doen. Niet helemaal handig in deze periode, maar het is zoals het is! Omdat ik deze in de middag doe kan ik de ochtend eindelijk oefenen met mijn fiets op- en afstap want het is – halleluja! – droog vandaag! Dit is dus een van de dingen die ik het aller-, allerengst vind aan triatlonnen. Je hebt al kunnen lezen dat ik nogal een kluns ben in de wissels en dat heeft ook te maken met het feit dat ik niet mijn fiets op- en af durf te springen, nog steeds niet 100% comfortabel ben met mijn klikpedalen (en misschien wel nooit word!) en in sommige dingen nu eenmaal niet zo’n goede coördinatie heb (#FML). Samen met Sander ga ik naar de Maasboulevard. Het plan: tig keer op- en afstappen en proberen die wissel van rennen met de fiets aan mijn hand naar fietsen (en andersom) wat soepeler te krijgen. Here we go!

Heel eerlijk? Het is een gevecht met mezelf. Ik ben heel blij met de hulp van Sander, maar ik zit mezelf zo vreselijk in de weg. Ik probeer en probeer en hoewel het steeds ietsje beter gaat blijf ik erg angstig om die fiets op en af te springen. Bang dat ik val, bang dat ik het verkeerd doe, bang dat ik het straks verpruts. Halverwege de training komen de tranen. Sta ik dan. Stoere chick in mijn tri-pakje, maar wel tranen met tuiten op de Maasboulevard. Sander praat me er doorheen en als ik bedaard ben oefen ik nog een paar keer de op- en afstap.

Eenmaal thuis bekijk ik de filmpjes en zie ik dat er wel degelijk een verbetering in zit. Eigenlijk spring ik redelijk soepel op de fiets aan het eind. Kijk, vergeleken bij de triatleten die ‘erop zitten’ is het nog een wereld van verschil, maar dit geeft me een klein beetje meer vertrouwen. Oké tijd om me klaar stomen voor de CrossFit qualifier nu… Havermout en koffie zijn sowieso een succesrecept voor een beetje extra comfort!

Mijn weektotaal vertoont alles bij elkaar schamele cijfertjes. Maar hoe erg is dat eigenlijk? Als je het mij vraagt niet zo! Want na een periode van intensief trainen is het verstandig om te taperen. Nu bouw je het normaliter wat geleidelijker af, maar hee je kunt niet alles altijd perfect plannen. Dus zie ik afgelopen week als een taperweek, ga ik de komende dagen nog wat puntjes op de i zetten en vooral wat aandacht besteden aan mijn rustpatroon. Want daar ontbrak het dan wel weer een beetje aan afgelopen week. Dit was mijn laatste weekoverzicht want aanstaande zondag is het dan echt zo ver. Ga je vast mee duimen?

Weektotaal
Zwemmen 5,2 km
Fietsen 0 km
Lopen 6 km
CF 2 uur

Op 17 september sta ik in Rotterdam aan de start van het WK triatlon voor agegroups in de categorie D40-44, over de Olympische afstand; 1,5 km zwemmen, 40 km fietsen en 10 km lopen. Met jou deel ik mijn weg er naartoe. Heb je vragen? Let me know! Laat een comment achter of deel wat op Facebook. Vind ik leuk! 

Lees ook de eerdere blogs:
Road 2 WK Triatlon: klungelsmurf in het wisselvak
Road 2 WK triatlon: een beetje extra rust
Road 2 WK triatlon: another week of tri-life
Road 2 WK triatlon: tegenwind
Road 2 WK triatlon: next level spierpijn
Road 2 WK triatlon: een rommelige week
Road 2 WK triatlon: de ‘eerste’ loodjes
Full training mode voor WK triatlon in Rotterdam

6 Comments

  • Wat goed dat je het op- en afstappen hebt geleerd. Ik heb gewoon geaccepteerd dat ik daar niet zo snel ben haha. Je bent super goed voorbereid Madelons, je gaat zeker weten een prachttijd neerzetten!

  • Heel veel succes. Ik ken je als een zeer sportief iemand met veel doorzettingsvermogen en dat lees ik in je stuk terug. Zet hem op maar geniet er ook van! Je kunt het!
    Gr Natasja Sierag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *