Sleeveless in Amsterdam: WOTN

Nadat we vorige week We Own The Night in Milaan liepen, was het nu dichter bij huis: WOTN Amsterdam! Oempf, Milaan, dat was me er eentje. Daar liep ik de eerste kilometers met Nienke mee: te snel! Beginnersfout numero uno. Het was bloedheet daar: uitdaging numero due. En mijn buik (nee het wordt niet wéér een poepverhaal hoor) werkte niet echt lekker mee. Probleem numero tre. Ik liep dus op z’n zachtst gezegd niet zo lekker daar en ik wilde een herkansing.

Hitte zal ik in Nederland niet zo’n last van hebben dacht ik… Hoewel? Het was stikbenauwd op race day! Ik kan daar niet zo goed tegen, dus vlak voor vertrek trok ik een schaar uit de la en knipte de mouwen van mijn shirt. Wat een verschil! Oké, op tijd eten (en niet te veel!) en niet te snel starten tijdens de race. Dat was het plan. Met Rotterdamse crew buddies Marieke, Lindsey en Daphna at ik dus al heel vroeg een pastaatje om vervolgens gezamenlijk naar het Olympisch Stadion te vertrekken. Lekker op tijd!

Eenmaal in het stadion kregen we een VIP treatment (super!) en konden we heel ontspannen met de andere Girls Love 2 Run crew buddies voorbereiden op de race. Lees: vooral veel kletsen, lachen, foto’s maken en het talloze keren het toilet bezoeken. Langzaam steeg de spanning… Na een warming up van het Nike team en Eva Simons en – na veel vertraging – het startschot van Arie Boomsma konden we eindelijk weg!

foto 4(3)

 

Ik liep samen met Lindsey en stiekem wilden we wel onder 50 minuten lopen. Maar… niet te snel, niet te snel, niet te snel. Als een soort mantra probeerde ik mezelf voor te houden dat ik niet dezelfde fout moest maken als in Milaan. Ik liep vrij lekker en de eerste kilometer ging prima. Na een tijdje zagen we de pacer van 50 minuten. “Zullen we hier even bij blijven?!” riep ik naar Lindsey. En terwijl ik probeerde bij de pacer te blijven, merkte ik na een paar honderd meter al dat mijn ritme iets hoger lag. En ritme is voor mij heel belangrijk tijdens het lopen. Dus liep ik toch maar gewoon in dat ritme door. Een paar honderd meter later keek ik achterom en Lin was iets achter geraakt. “Ga maar!” riep ze en dus bleef ik in mijn ritme doorlopen. Ik zie op mijn horloge dat ik dik onder de 5 minuten per kilometer loop, dat is te snel… Ga ik nu toch weer diezelfde fout maken?

Ik kom langs het 5 kilometer punt en op dat moment hangt er een vrouw uit een raam boven me. “Waarom doen jullie dit?” roept ze. Nou ehm… Omdat dit gaaf is?! Omdat we fit willen zijn?! Omdat we het leuk vinden?! Het schiet allemaal door mijn hoofd, maar ik roep het natuurlijk niet. Ik kan mijn krachten beter sparen, want de vermoeidheid begint toe te slaan.

Wow, we lopen onder het Rijksmuseum door! Als dit een trainingsrondje was geweest dan zou ik nu even stoppen voor een foto. Prachtig! Ik loop verder, heb het echt zwaar nu. Ik zie de kilometers weg tikken en ben blij wanneer mijn horloge 8k aangeeft. Oké nog maar 2 nu, you can do this! Ik loop nog steeds in mijn ritme door, knokkend tegen de vermoeidheid. Zo’n 500 meter later zie ik… het 8k punt! Huh? Hoe kan dit nu? Dit betekent dat ik vanaf dit punt nóg 2k moet, oh no! Ik krijg een mentaal tikkie en terwijl ik de bocht door sjees roept er een grapjas langs de kant door een oranje afzet-pion: “De wedstrijd is stilgelegd, allemaal aan de kant!” Ik heb het zwaar, ben minder ver dan ik dacht en in een reflex steek ik mijn middelvinger op. Oh Madelon!!

Op 9 kilometer staat het Patta Running Team en 500 meter later staan de Running Junkies met de beste aanmoedigingen van de avond. Yes, nog maar een klein stukje! De laatste meters kan ik zelfs nog iets aanzetten en ik finish – op mijn horloge op bijna 10,5k –  in 49:16!! Hoeraaaa, voor het eerst onder de 50 minuten!

Het publiek langs de kant was (op die ene grapjas na) top! Het parcours door Amsterdam was super gaaf. En de met de GL2R crew hebben we weer een fantastische avond gehad. We owned the night! Ook hier weer. Mijn Rotterdamse crew buddies hebben ook allemaal lekker gelopen en moe maar voldaan vertrekken we na een hoop gezelligheid weer terug naar Rotterdam.

Lekker gelopen en onder de 50 minuten! Ik ben tevreden en kan wel even teren op deze tijd. Het is prima zo, nu even geen 10k wedstrijden meer. Want over twee weken begint er weer een ander soort training. Zodat Nienke en ik de marathon van NY kunnen rocken voor Het Vergeten Kind. Volgen jullie onze weg er naartoe? Cool!

Take care. Have fun. Be happy!
Madelon

foto 4(5)

 

 

 

 

foto 5(3)

 

 

foto 1(15)Afbeelding header: Nike / Afbeelding VIP: Lindsey

The following two tabs change content below.

Madelon Baans

Madelon is partner van Glow, zelfstandig communicatie professional op gebied van sport & gezondheid, oud olympisch zwemster en schrijft graag over haar passie voor sport, gezondheid en gezond & lekker eten.

3 Comments

  • Pfff, wat een lolbroeken langs de kant he? ;) Gelukkig stonden er ook veel lieve mensen. Topverslag en superrr goed gedaan, wat een tijd! Men! Was onwijs gezellig, geniet van de rest van je weekend!

  • Wat een leuk verslag, en je tijd, ongekend goed! Ik baalde dat ik er niet bij kon zijn, maar geniet heel erg mee van jullie verhalen. Top gedaan, geniet van je prestatie! Oh, en jullie VIP treatment, doe mij bij elke wedstrijd zo’n voorbereiding. Top!

  • Wat was het gezellig!! En die vrouw heb ik ook horen roepen haha. “Waarom doen jullie dit, ik weet het niet…” X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *