7 trailrunning tips van rookie tot rookie

Hardlopen doe ik al aardig wat jaartjes. Met name op de weg (I loooove asfalt!) bevalt het me prima. Maar in de loop der jaren merkte ik ook dat ik het tof vond om buiten de gebaande paden te gaan. En hoewel ik dus heus af en toe in Nederland offroad ga (ik hou bijvoorbeeld van de beach en duin runs in Zeeland!) is ons kikkerlandje natuurlijk toch wel heel erg plat. Tijd om het buitenland te ontdekken. Tijd voor een échte trail. En wel… op de Mont Blanc!

Dat ik een rookie in trailrunning ben staat dus als een paal boven water. Ja ik heb trailschoenen, nee ik schuw het onbekende niet en ja ik ben een bijtertje. Trailrunning material zou je misschien zeggen, maar zo makkelijk ben je er nog niet. Mijn eerste echte trail, deze 10 kilometer van meerdaags loopevenement Marathon du Mont Blanc, was een heuse eye opener. Ik vond het een ge-wel-di-ge ervaring en ik heb heerlijk gelopen. Maar ik heb ook veel geleerd. Dus wil jij ook een keer gaan trailen op een echte berg? Dan heb ik een paar tips voor je. Van rookie tot rookie!

#1 Blijf (hard)lopen
<insert hysterisch lachje> Ik was zo slim om niet voor een tijd te gaan. Nee, het is offroad én op een berg en daarmee niet vergelijkbaar met enig parcours dat ik eerder liep. So far so good. Maar ik heb altijd wel een doel nodig en dus stelde ik het doel om continu te blijven (hard)lopen. Het kon langzaam hardlopen worden of joggen, maar ik zou niet gaan wandelen. Whaha! Rookie mistake numéro 1! Als je flink moet klimmen, soms 1 tot 2 kilometer lang, op smalle bergpaadjes met een bups aan mensen voor en achter je, kun je soms écht niet blijven lopen. Wandelen (of beter gezegd hiken) is je lot als je zo’n trail loopt. Soms kun je zelf gewoon niet meer en soms zijn er mensen voor je die niet meer kunnen. C’est ca en dat moet je accepteren. Dus nee, tip 1 is sarcastisch bedoeld want blijven (hard)lopen is een onrealistisch doel. Blijven bewegen daarentegen is een ander verhaal. Stoppen is bij mij altijd de nekslag dus als het niet nodig is dan zou ik dat ook zeker niet doen. Lekker blijven bewegen, want ook van langzaam bewegen blijf je in een soort van ritme of cadans.

#2 Blijf opletten
Hoe je het ook wendt of keert, een trail parcours vereist veel meer aandacht dan asfalt. Waar ik mijn rondjes Rotterdam bijna slapend zou kunnen afleggen, moet je hier continu blijven letten op stenen, rotsen, uitstekende wortels, scherpe bochten en steile afdalingen. Hoewel je probeert zo goed mogelijk naar voren te blijven kijken ontkom je er echt niet aan om ook goed in de smiezen te houden waar jij je voeten neerzet. Een volledige focus gedurende de gehele race is wat mij betreft een must, anders ligt een enkelverstuiking of wat voor blessure dan ook op de loer! Nog een ding: er zijn geen verkeersregels, ik herhaal: géén verkeersregels. Mensen lopen kriskras door elkaar heen, houden niet rechts en zijn soms te moe om ook maar iets om zich heen te zien of horen. In het begin frustreerde het me een beetje als ik nergens kon inhalen of mensen van links naar rechts zwalkten, maar hee ik ging niet voor een tijd, dus so what?! Accepteren en lekker doorhobbelen.

#3 Loop je eigen race
Hoe graag ik ook samen met Joanne deze race wilde lopen, het werkte voor ons beide niet. Na 2 kilometer werd duidelijk dat we allebei beter ons eigen tempo konden aanhouden en zo fijner konden lopen. Dus hoe gezellig ook, als je wilt genieten en je wilt vooral blessurevrij lopen, bepaal dan je eigen tempo waarin je technisch goed kunt lopen. Techniek is bij een trailrun nog belangrijker dan bij een race op de weg dus zorg ook dat je die techniek kunt ‘pakken’ in jouw eigen pace en eigen race.

#4 Bereid je voor
In de bergen kan de temperatuur nogal wisselen. Het is slim en vooral ook verstandig om je daar goed op voor te bereiden. Dat betekent dat je misschien iets meer spullen mee moet nemen dan je gebruikt. Zo had ik geen waterflesjes mee, want het was ‘maar’ 10 km. Nooit aan gedacht dat er (uiteraard!) geen waterpost is zoals bij een race op de weg en dat het ook wel eens ruim boven de 30 graden zou kunnen worden. Oeps! Ook was ik mijn zonnebril vergeten. Naar het parcours had ik bewust niet gekeken (Tjeerd was wel zo slim), maar dat betekent dat je aardig verrast kunt worden. Bij mij pakte dat positief uit want ik zat in een goede flow, maar een beetje desk research vooraf kan stiekem geen kwaad ;-) Ook is het slim om op tijd te zijn en je startnummer de dag van tevoren te halen. Een uur in de volle zon in de rij voor je startnummer is namelijk geen pretje. Oeps again! Gelukkig gingen er in mijn voorbereiding ook zeker dingen heel goed. Ik was dolgelukkig met mijn factor 50, stevige trailschoenen, ingetapete voetjes en compressiekousen.

#5 Begin kort
Een trailrun is zwaar. Zo. Hoe gaaf het ook is (ja ik wil meer van dit!), het is ook gewoon retezwaar. Klimmen en klauteren is pittig en sluit het dalen niet uit: hallo bovenbenen, zijn jullie er ook?! Je moet de hele race goed opletten en focussen en de weersomstandigheden kunnen zwaarder zijn dan in Nederland. Dus kort beginnen is een prima plan. Zo’n 10 km is prima voor je eerste echte trail. Eerlijk is eerlijk; ik dacht heus onderweg af en toe aan de 23 km die daar ook gelopen wordt, maar deze 10 kilometers waren mooi en zwaar genoeg voor een rookie!

#6 Blijf genieten
Oké, het is dus zwaar en je moet in full focus de hele race. Maar dat betekent niet dat je niet kunt genieten! Sterker nog, je doet dit omdat je het leuk vindt en dat betekent dat je ook lekker om je heen moet kijken – het parcours is werkelijk adembenemend op sommige stukken – en moet genieten van het moment en jouw race over die trails. Dus hoe zwaar ook, hoe steil ook, hoe warm ook… Enjoy the moment, it’s yours!

#7 Mont Blanc rocks!
Wil je een keer een echte trail in de bergen lopen? Dan is de Marathon du Mont Blanc een prrrrrrrrrima startpunt! De races lopen van 10 tot en met 80 km en er is voor ieder wat wils. De race is behoorlijk laagdrempelig want er doen mensen mee van allerlei niveaus. Dus nee, je finisht niet als laatste en je kunt lekker mee in de run. Er is support langs de kant die je enthousiast aanmoedigt: allez allez, courage bravo! Bovendien is er in het gebied Savoie Mont Blanc van alles te doen dus als je er een (korte) vakantie van kunt maken dan kun je je héél goed vermaken. Chamonix is niet alleen een sportief, maar ook heel gezellig stadje en over eetgelegenheden niet te klagen! Toch altijd fijn om #teamalwayshungry weer tevreden te stellen na de race! :-)

Wij verbleven in Les Houches, een dorpje aan de rand van Chamonix, in het Rocky Pop Hotel. Een geweldig leuk en kleurrijk hotel voor een divers publiek en – niet onbelangrijk – met een fantastisch ontbijt. We zwommen in natuurlijk zwembad Plan d’Eau de Combloux: aanrader! Must do: met de kabelbaan naar Aiguille du Midi, want daar heb je een spectaculair uitzicht vanaf het hoogste punt van de berg. Oh en eten bij Cool Cats (Hot Dogs). Ja ook voor vega’s! 

Meer travel & sport:
10 dingen die je moet checken als je op reis gaat
Waarom hardlopen in het buitenland zo leuk is
Sportief Salland: voor nature lovers en buitensporters
Hoe vind je healthy hotspots op reis?

Blijf up-to-date en volg ons op Facebook & Instagram (username @GlowMagNL)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *