Tri-girl in Rotterdam

Afgelopen zondag was het zover. Ik mocht in ‘mijn’ stad aan de bak voor de triatlon! De Olympische afstand stond al een tijdje op mijn bucketlist: 1,5 km zwemmen, 40 km fietsen en 10 km hardlopen. Hoe was het? Hoe ging het? En…heb ik genoten?

Mijn voorbereiding begon met een roerige nacht! Allerlei gedachten spookten door mijn hoofd. Van ‘dit kan ik helemaal niet’ tot ‘wat nou als ik val met de fiets’. Slapen deed ik amper, dus toen de wekker ging om 5:45 voelde ik me allesbehalve uitgerust en uitgeslapen. Maar hee, ik heb in de loop der tijd geleerd dat ik me daar niets van aan moet trekken. Dus at ik braaf mijn bakje havermout (met lange tanden, dat dan weer wel), dronk ik een bak koffie en flink wat water en ging ik op pad.

Triatlon is best een ingewikkelde sport, maar de avond van tevoren had ik alles al netjes klaar gelegd aan de hand van deze handige checklist. Dus eerst naar wisselzone 2 om mijn hardloopspullen neer te leggen en vervolgens door naar wisselzone 1 om mijn fiets en bijbehorende  spullen te plaatsen. De zenuwen zijn behoorlijk aanwezig, dus ik ben voor mijn doen erg stil en rustig. Oké, alle spullen weg gebracht, zwemspullen onder de arm mee en op naar de start!

Zwemmen
De tijd vliegt en voor ik het weet sta ik op het ponton om te water te gaan. Het gaat allemaal zo snel dat ik er eigenlijk niet echt over na kan denken. Misschien is dat maar goed. Als iedereen te water gaat om klaar te hangen voor de start spring ik er ook in en zoek een plekje. Potverdikkie, ik adviseer iedereen altijd om aan de buitenkant een plekje te zoeken, maar nu zit ik er zelf middenin. Beginnersfout! Maar ik heb amper tijd om erover na te denken want daar gaat de toeter. En weg! Ik zet af van het ponton en trek een sprintje. Hee, niemand om me heen! Ik ben in een kort stukje blijkbaar al weg gezwommen en heb alle ruimte, heerlijk. Ik zie links van me nog twee zwemmers, maar de rest laten we achter ons. Ik kan vrij ontspannen doorzwemmen en ga op de eerste boeien af. Het zwemmen in de Rijnhaven is echt fantastisch! We zwemmen langs de kade waar de hoge gebouwen verrijzen en dat is erg indrukwekkend.

We moeten een soort ronde door de haven zwemmen en na de eerste boeien haal ik de rest in en lig ik op kop. Ik zwem bijna verkeerd, maar de zwemmer achter mij tikt me heel sociaal op de benen om te laten weten dat ik de verkeerde kant op zwem. Pfoeh wat fijn! Stel je voor dat ik nu al uit de race zou liggen… Als eerste klim ik het water uit, dat ging lekker! De tweede zwemmer vlak achter me en terwijl we na de wisselzone dribbelen kletsen we wat. Ik bedank hem voor zijn sociale actie en dan kiezen we beide onze eigen weg naar de fiets.

Triatlon Madelon zwemmen

Fietsen
Ik neem me voor om mijn tijd te nemen; voeten goed afdrogen, sokken aan, schoenen aan, helm op, bril op, slokje water. Oh ja, startnummer om, fiets mee en go! Nadat ik de wisselzone uit ben stap ik op de fiets en probeer ik tempo te maken. Niet te veel, want de eerste kilometers kunnen er flink in hakken. We beginnen met de Erasmusbrug en dat is best pittig zo aan het begin van het fietsparcours. Ik probeer ontspannen te blijven fietsen totdat ik de tweede brug, de Willemsbrug, over ben. Daarna probeer ik wat meer tempo te maken en dat lukt redelijk.

Dit is het onderdeel waar ik het meest tegenop zie. Ik probeer zo ontspannen mogelijk mijn tempo te maken en na 10 kilometer denk ik ‘oké, dit nog 3x, dat kan ik!’. Maar dan ben ik ineens bijna bij de grootste klim in het parcours; de van Brienenoordbrug. Poeh, dat is een flinke klim! Ik probeer door te stampen en tempo te houden; het lukt maar mijn benen verzuren behoorlijk! Deze brug heb ik geoefend, dus in de afdaling durf ik onderin mijn beugels te gaan zitten en naar beneden te zoeven, hoeiii!

Het is flink opletten geblazen want het parcours is bochtig en technisch. Ik wil geen onnodige risico’s nemen en doe het rustig aan in de bochten. Na de Brienenoord fietsen we over de Maasboulevard de stad weer binnen. Dit is mijn favoriete binnenkomst in de stad, want vanaf hier zie je alle belangrijke iconen van Rotterdam. Ik kijk naar de skyline, krijg een vette glimlach om mijn mond en kijk vervolgens weer naar beneden om de verzuring te verbijten. Doorgaan!

triatlon Madelon fietsen

Daar komt het keerpunt, ik moet twee rondes fietsen en weet dus dat ik nu op de helft ben. Ik word toegejuicht door mijn eigen supporters en alle andere mensen die aan de kant staan, keer voorzichtig de haakse bocht door en zet weer aan voor ronde twee, let’s go! Ook in de tweede ronde kan ik tempo blijven maken, dit valt niet tegen! Maar dan komt die grote brug er weer aan. Ik duw en duw op mijn trappers, maar ga steeds langzamer. Het lijkt wel of ik stil sta! De verzuring in mijn bovenbenen zwelt steeds verder aan. Maar dan ineens ben ik toch boven! Ik voel opluchting en sjees ook de tweede keer weer lekker hard naar beneden.

Na de brug neem ik heel even gas terug en ‘eet’ ik een gelletje, want ik heb straks ook het lopen nog te gaan. Ik geniet wederom van de Maasboulevard, deze keer ook omdat ik weet dat het fietsonderdeel er nu bijna op zit! Ik fiets nu het keerpunt voorbij richting de wisselzone. Daar ren ik met de fiets aan de hand naar mijn plekje. Ook hier wil ik mijn tijd nemen. Fietsschoenen uit, hardloopschoenen aan. Bril af, helm af, startnummer op de buik draaien en ik ben weer good to go!

Hardlopen
Met zwabberbenen hobbel ik de wisselzone uit. Dit gevoel herken ik uit de training, ik voel me net een waggel-eendje! Rustig lopen, kleine stapjes en goed ademhalen… Ik weet dat ik een paar kilometer nodig heb om wat lekkerder te gaan lopen dus ik forceer niks. Ik draai het Euromastpark in, want daar moet ik twee rondes gaan afleggen.

Het park voelt heerlijk. Zo gaaf om na de echte urban route op de fiets nu door het prachtige groene park te lopen! De eerste 3 kilometers zijn behoorlijk pittig en ik probeer vooral in mijn loopritme te komen. Maar daarna vind ik een soort flow en loop ik best lekker! Ik ruik het park, geniet van al het groen om me heen en bedenk me dat ik hier in dit park ook met Evy mijn rondjes liep. Nu moet ik helemaal zelf doen en ik bedenk me dat ik behoorlijk fier op mezelf ga zijn als ik dit volbreng!

Triatlon Madelon hardlopen

De klimmetjes in het park zijn wel verraderlijk en na 7 kilometer krijg ik het echt zwaar. Mijn maag gaat protesteren, oh oh! Mijn bovenbenen doen écht pijn nu. Ik heb steeds meer moeite om mijn voeten goed op te tillen, maar ik houd me voor dat het nog maar 3 kilometer is en ik ga aftellen. De laatste klim in het park is echt heel vervelend en voelt zoals die Brienenoord eerder op de fiets. Na de klim probeer ik door te blijven pacen en gelukkig weet ik dat de finish niet ver weg is meer nu. De laatste bocht in het park nu en terwijl ik mensen hun tweede loopronde in zie gaan, mag ik rechts aanhouden richting de finish. De straat door, de laatste bocht in en JAAAAA, ik zie de blauwe loper! Met alles wat ik in me heb zet ik nog aan richting de finish en na 2 uur en 37 minuten zwemmen, fietsen en lopen door de stad waar ik zo van hou ren ik met een big smile over de finish lijn! 

Finish!
Trots! Dat is echt het eerste dat ik voel. Ik krijg een medaille omgehangen en zie direct na de finish mijn supporters staan. ‘Dit was echt kicken!’, is het eerste dat ik uit kan brengen. Mijn doel van vandaag was genieten. Nou, dat is dubbel en dwars gelukt! Ja het was spannend. Ja het was zwaar. Ja het deed pijn. Maar boven alles was het te gek! Ik heb werkelijk van elke meter genoten, ja ook de pijnlijke. Ik voel me een echte tri-girl in Rotterdam!

De glimlach zit de rest van de dag op mijn gezicht geplakt. De middag besteed ik kijkend naar de andere triatleten, wandelend door de stad (want stil zitten doet pijn, auw!) en koffie drinkend. ’s Avonds pak ik nóg een keer een warme douche en verzorg ik al mijn spieren met mijn favo VSM Spiroflor spray en plof ik nog even lekker op de bank.

Ik voel me trots. En dankbaar. Wat een geweldig en uniek evenement heeft Rotterdam erbij. De organisatie was echt om door een ringetje te halen. De hoeveelheid vrijwilligers was overweldigend en hun enthousiasme ongeremd, ze hebben een fantastische job gedaan! Ik had geweldige live supporters (thanks lieve Sander, Erwin en Viviënne!), trainingsmaatjes (thanks Joanne, Dolf en Martijn!), tri-raadgevers (thanks Tessa!) en ontelbaar veel online supporters. Thanks allemaal! En Rotterdam Triathlon Championships? Dikke kans dat deze tri-girl volgend jaar er ook bij is! :-)

triatlon Madelon finish

I did it! Ik nam deel aan de Olympische afstand tijdens de ITU Triathlon Championships 2016 in hartje Rotterdam. In samenwerking met VSM deelde ik mijn weg er naartoe en vertelde ik over mijn trainingen, ups & downs en verzorging.

Beeld zwemmen: Pieter Wolthoorn, beeld header en beeld hardlopen: Erwin van Leeuwen

The following two tabs change content below.

Madelon Baans

Madelon is partner van Glow, zelfstandig communicatie professional op gebied van sport & gezondheid, oud olympisch zwemster en schrijft graag over haar passie voor sport, gezondheid en gezond & lekker eten.

10 Comments

  • Wat super om te lezen!! En hele mooie prestatie maar had ook niet anders verwacht! Ik heb ook zin om mijnaar eerste triathlon te doen :D

  • Heel gaaf om te lezen! Enorme prestatie en je tijd; wauw. Ik loop al jaren met het idee, maar heb het nog nooit als doel gesteld. Nu ik dit lees krijg ik twijfels, lijkt me een enorm gave uitdaging!

  • Thanks Annemieke, het is ook echt een uitdaging! Dat trok mij juist aan. Ik heb er geen spijt van, heb genoten!! Wie weet ga je ook nog…… Keep us posted!

  • Thnx Jessica! En heel veel succes en vooral plezier met jouw eerste tri!!

  • Wow Madelon! Top gedaan!! Ik was met vakantie maar heel nieuwsgierig hoe het je vergaan is. Dus even snel de artikelen gecheckt!! Echt gaaf om te lezen hoe je het hebt beleefd. Sporten in jouw hometown is wel extra stimulerend he!!
    Voor mij ook een feest van herkenning na mijn eerste O.T.
    Heb jij ook al kriebels voor een halve??? Groetjes Florence

  • Heeee Florence! Dankjewel en ja, in m’n hometown zit er toch altijd een extra dimensie aan ofzo. Is zo gaaf om dan langs de bekende plekken te komen. En jij dus ook supergoed gedaan! En zelfs kriebels voor een halve? Ik niet hoor, ik vind dit een superleuke afstand. Dus volgend jaar weer! :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *