Road 2 WK triatlon: de ‘eerste’ loodjes

Potverdikkie, wat een een leuke reacties na het bericht over mijn voorbereiding naar het WK triatlon voor agegroups! Het voelt bijna alsof ik het niet alleen hoef te doen. Het werd als gauw duidelijk dat jullie van de hoed en de rand willen weten en door alle enthousiaste reacties heb ik besloten (ongeveer) wekelijks mijn ervaringen met jullie te delen. Nog 9 weken tot de start, dat is al best snel! Hoe ging het afgelopen week?

Agegroup-dag NTB
Eerst nog even terug naar de week ervoor, want op zaterdag vond de Agegroup-dag plaats van de NTB (Nederlandse Triathlon Bond). Speciaal voor alle voor het WK geplaatste agegroupers organiseerden ze een informatiedag over het WK. Ik kon er maar even bij zijn, maar dat was al super waardevol! Zo werd er veel info gedeeld die belangrijk is straks in september. Ik vind mezelf nog steeds een beetje een newbie en hoor elke keer weer nieuwe dingen. Heel eerlijk? Ik werd er wel een beetje zenuwachtig van!

Maandag: koppelen maar!
Na een heel weekend op mijn favoriete festival North Sea Jazz waren de beentjes best een beetje moe. De nachten waren kort, de dagen waren lang en de dansjes waren groovy. Maar omdat ik dus ook het weekend niet kon trainen besloot ik op maandag (ik had nog een dagje vrij, heerlijk!) een koppeltraining te doen. Ik ging naar het buitenbad waar ik 8×200 op aardig tempo zwom om vervolgens 35 km te fietsen. Sander was mee op de fiets en de route eindige in het Kralingse Bos. Mijn loopschoenen had ik in een rugzakje mee en eenmaal in het bos aangekomen heb ik zo snel mogelijk mijn schoenen verwisseld om een ronde om de Kralingse Plas te lopen, precies 5 km. Onverwacht liep dat als een trein en ik raffelde die 5 km in 25 minuutjes af.

Dinsdag: we pakken nog even door
Voor dinsdagochtend stond er een interval looptraining op het programma. 10×2 minuten tempo met 1 minuut jog afgewisseld. Om 6:15 stond ik buiten en ging heen-en-weer op de Maasboulevard. Ik vraag me wel eens af wat voorbijgangers daarvan denken… Maar voor mij werkt het als een soort van meditatie om continu heen-en-weer te lopen, heerlijk! Ik rondde een prima training af en had 10 km op de klok toen ik weer thuis kwam. In de avond stond er een WOD op het programma die ik graag wilde doen. Maar oei wist ik dat het zwaar ging worden! Deze WOD die bij ons een benchmark is dit seizoen bestaat namelijk uit thrusters en burpees over the bar (Open 16.5 voor de kenners onder u ;-)). Zonder in detail te treden kan ik je verzekeren dat beide movements nogal in je benen gaan zitten. En dat na een koppeltraining en pittige loopsessie, hmmm. Dat ik deze training alleen moest doen (ik geef in de avond namelijk zelf de lessen op dinsdag) maakte het nog iets lastiger. Dus deed ik wat ik geleerd heb: verstand op nul en ‘grinden’ maar! Grappig genoeg leverde het nog een PR op ook, hoeiii!

Woensdag: oei mijn benen!
Woensdag breekt zo lekker de week! Maar als om 6:00 uur de wekker weer gaat om naar het zwembad te gaan is dat niet altijd gemakkelijk… Oempf. Het regende pijpenstelen de hele nacht en het buitenbad leek geen optie omdat het water dan enorm afkoelt. Dus gingen we een keer naar een ander zwembad en gelukkig kreeg ik een ride in de bolide van Joanne. Ik werkte een prima temposet af van 6×150 met elke laatste 50 op snelheid en alles bij elkaar zwom ik 2 km. Overdag op kantoor voel ik de spierpijn in mijn benen erin kicken. Ooooh, die WOD van gister! In de avond is het tijd voor wat fietskilometers. Op woensdagavond fiets ik tegenwoordig met een groepje: superleuk! We fietsten een ‘rondje Rotte’ en dat is een toffe route. Het waaide wel behoorlijk, maar hee dat kan tijdens die triatlon straks ook. Dus daar kan ik maar beter goed op voorbereid zijn! Na het rondje fietste ik samen met Yuri (die man kan fietsen jongens!) nog twee keer de Brienenoordbrug op en af. Die zit straks ook in het tri-parcours (twee keer, OMG!) dus ik kan maar beter leren klimmen als een malle! Al met al 48 km op de teller en moeie beentjes… ;-)

Donderdag: Baby Driver
Na al dit geweld moet er een keer een rustdag komen toch? Juist! Donderdag stond in het teken van volledige rust. Hoewel ik gewoon moest werken natuurlijk, dat dan weer wel. Maar de spieren kregen rust en na een werkdag op kantoor at ik met Sander een gezonde maaltijd buiten de deur (ja dat kan heus!) bij onze favo Vietnamees en gingen we naar de film Baby Driver. Omdat ik nu goed op mijn eten wil letten deze keer geen popcorn bij de film of ijsjes achteraf zoals we soms wel doen. Vraagt wel wat van mijn discipline, haha. Maar een lekkere feelgood movie met toffe muziek, dus prima vrije avond!

Vrijdag: oh what a night…
Ik kon dus niet slapen… Ik ging te laat naar bed (dom, dom, dom!) en door al het trainen was mijn lijf restless en heb ik heel de nacht liggen woelen. Dus toen om 6:00 uur de wekker weer ging voor mijn loop-zwem-loop training was het even schrikken. Ik open de weersapp en… 12 graden buiten! Brrrr, het water zal ook koud zijn. Maar ja, wat in mijn kop zit, zit niet in mijn kont en dus trek ik mijn tri-pakje aan voor een run naar het buitenbad. Ik ren 3 km naar het bad, zwem 1200 meter (meer lukte echt niet in het water van 20 graden) en besluit met een ommetje terug te rennen omdat ik mijn tenen na een tijdje nog niet voel. Na 5 km kom ik met gevoel in mijn tenen weer thuis en spring ik gauw onder de warme douche! Die ochtend heb ik een belafspraak en daarna ben ik ka-pot! Ik besluit het werk van de rest van de ochtend voor me uit te schuiven en even een dutje te doen, I need it! Daarna gauw naar mijn lunchafspraak, het werk afronden en weer op naar de CrossFit box voor mijn wekelijkse Weightlifting training. Ik merk aan mezelf dat ik behoorlijk veel gevraagd heb van mijn lijf, maar ook van mijn hoofd. Ik geniet dus van de training maar hou ook een beetje de rem erop. En ’s avonds lig ik vroeg op bed, zzzzz.

Zaterdag: take it easy
Geen CrossFit training vandaag, want zondag heb ik een wedstrijd. Maar oh nee, de spint triatlon die voor morgen op het programma staat is een run-bike-run geworden in verband met blauwalg. Bah, ik had er zo’n zin, maar een RBR had ik me niet op voorbereid. Zal ik wel gaan starten?… Nou ja, eerst moet ik nog voor een behandeling naar de osteopaat, dus ik denk er later wel over na. Mijn osteopaat heeft ervoor gezorgd dat ik na 3 jaar eindelijk weer pijnvrij kan hardlopen en daar ben ik zo blij mee! Ik ga dus ook wel met een soort van plezier naar die behandelingen toe, klinkt misschien een beetje gek hè? Daarna gaan Sander en ik uitgebreid lunchen met onze mama’s bij een van onze favo ontbijt & lunch zaakjes: Coffeelicious. En daarna? Daarna moet ik toch echt de knoop doorhakken of ik ga starten morgen. Ik baal vooral dat ik nu mijn zwemtraining in het open water mis, want dat was een van de redenen om deze triatlon te doen in de voorbereiding naar september. Maar oké, soms loopt het anders en dat betekent: accepteren en aanpassen. Dus ja, ik ga het doen en zie het maar als goede koppeltraining. Ik maak een van mijn favo veggie pasta’s met heel veel aubergine, basilicum en rucola en zorg dat ik voor 23:00 uur mijn bed in duik. Op naar morgen!

Zondag: Triathlon 010
Ken je de mop van die triatlon die een duatlon werd? Juist! Om 13:00 uur was ik aan zet voor mijn run-bike-run. Na een tocht van 15 km naar de roeibaan en een korte loop warming-up was het zo ver. Ik had vandaag eigenlijk niet zo veel zenuwen. Fijn, want normaal ben ik behoorlijk gespannen voor zoiets. De eerste 2,5 km vond ik best pittig! Omdat ik liever begin met zwemmen (duh ;-)) vond ik het lastig om te doseren en kwam ik in het wisselvak met een hoge ademhaling, Snel de fiets op… Het fietsen ging goed! Ik kan merken dat ik meer meters gemaakt heb en dat ik met veel meer vertrouwen op de fiets zit. Er stond wel een straffe wind, dus de benen werden behoorlijk zuur. Maar ik kon mijn tempo toch goed vasthouden en lekker doortrappen naar de 2e wissel. Oké nog 5 km lopen te gaan! De eerste kilometer voelt stram, maar dat weet ik inmiddels. Kwestie van doorlopen. Na ruim 1 km kom ik wat beter in mijn ritme en de rest van het parcours probeer ik vooral te focussen op mijn looptechniek in plaats van op de pijn in mijn bovenbenen. Dat lukt aardig en ik finish in een totaaltijd van 1:19:27. Dik tevree! De fietsrit van wederom 15 km naar huis gaat niet meer zo soepeltjes, maar eigenlijk is het een prima cooling-down. Na een cheat meal, een warm bad en bergen berichtjes op social, duik ik moe en voldaan mijn bed in. Tot volgende week!

Weektotaal
Zwemmen 4,8 km
Fietsen 139 km
Lopen 31 km
CF uren 2

Op 17 september sta ik in Rotterdam aan de start van het WK triatlon voor agegroups in de categorie D40-44, over de Olympische afstand; 1,5 km zwemmen, 40 km fietsen en 10 km lopen. Met jou deel ik mijn weg er naartoe. Heb je vragen? Let me know! Laat een comment achter of deel wat op Facebook. Vind ik leuk! 

2 Comments

  • Leuk leesvoer 😄.
    You go girl 🏊‍♀️🚴‍♀️👣, so will I. At least trying to..

  • Thanks Irene, jij ook veel plezier en succes in aanloop naar dit mooie event!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *