Road 2 WK triatlon: next level spierpijn

De week begint in Berlijn en vorige week was het allemaal een beetje rommelig door werk en reizen. Was afgelopen week net zo rommelig? Dat zeker niet! Maar ik kan vast verklappen dat ik veel te weinig gelopen heb…. De kilometers op de fiets daarentegen waren prima. Hoe het verder ging lees je natuurlijk weer in mijn weekoverzicht!

Maandag: zwemmen in Berlijn
Ik word wakker in Berlijn van de wekker. Waar ik vorige dagen geen wekker nodig heb, kom ik nu moeizaam uit bed. Maar… ik ben snel fris en fruitig want we gaan zwemmen! En niet zo maar, nee in Berlijn is een 50 meter buitenbad en daar nemen onze vrienden Erwin en Uli ons mee naartoe. Samen met Erwin zwem ik een flinke kern van 25×100 meter met korte rust en in totaal tik ik weer eens een dikke 3 kilometer aan. In het Van Maanenbad is het te koud buiten, maar dit water is werkelijk goddelijk! Dat het een 50 meter bad is maakt het voor mij een extra groot cadeau. Kortom: zwemtraining met een gouden randje! ’s Avonds eten we bij de Italiaan aan de overkant van onze AirBnB alle verbruikte calorieën er weer aan want het is onze laatste avond! ;-)

Dinsdag: ‘pittig WODje’
Dinsdagochtend vroeg op en weer terug naar Rotterdam. Het is te vroeg om te gaan lopen en daar baal ik stiekem wel een beetje van. Maar het is wat het is! ’s Avonds moet ik CrossFit coaching geven en voordat ik moet werken doe ik eerst zelf nog een WOD. Ik zeg gekscherend wel eens ‘pittig WODje’ maar laat het ‘je’ er maar af deze keer. De WOD valt me zwaar na een week niet CrossFitten en ik voel na de training mijn benen al flink. Uit voorzorg doe ik een goede cooling down en stretch ik goed mijn benen. Ik ben benieuwd hoe ik de volgende dag wakker word…

Woensdag: oei, spierpijn!
Oh my, ik word wakker met benen van beton! [insert panic emoticon] Als een soort pinguïn waggel ik naar de badkamer en maak ik me klaar om te gaan zwemmen. Want woensdagochtend is dat écht vaste prik. Joanne haalt me op en we duiken het koude buitenbad in! Na een kleine 2 kilometer houd ik het voor gezien en spring ik als de wiedeweerga onder de warme douche. En goed ontbijt zorgt ervoor dat we weer opgewarmd en wel aan de slag kunnen op het werk.


In de avond lijkt het weer oké en dus verzamelen we met het fietsgroeppie (het is zo leuk joh, samen fietsen!) voor onze wekelijkse fietstocht. Nog geen half uur later trappen we in de stromende regen richting Nootdorp en lachen we er allemaal een beetje om. We trappen wel lekker door en vermaken ons prima! Ik hoop zo de spierpijn in mijn benen er een beetje uit te trappen. Eenmaal thuis heb ik 53 kilometer op de teller en duik ik na een bord eten gauw mijn bed in. De gedachte dat ik morgenochtend moet lopen volgens het schema boezemt me angst in, maar gelukkig val ik gauw in slaap, want ik ben kapot!

Donderdag: next level spierpijn 
Ik heb gisteravond besloten de wekker niet te vroeg te zetten en te kijken hoe ik me voel. Nou… het is vooral WAT ik voel. Deze spierpijn in mijn bovenbenen is echt insane… Ik kan nog steeds niet heel anders dan een gek pinguïn loopje, dus ik besluit dat hardlopen vandaag geen optie is. Ik heb bijna nooit zo’n spierpijn dus ik zie het als signaal van mijn lichaam en besluit er naar te luisteren: rust vandaag! Ik werk me die dag wel een slag in de rondte want het is druk. Heel de dag op een kantoorstoel doet mijn benen geen goed, maar het is even niet anders.

Ik boek gelijk voor volgende week een sessie bij de sportmasseur. Een van mijn voornemens is om nog iets beter voor mijn lijf te zorgen in deze zware periode, dus laat ik dan maar gelijk de daad bij het woord voegen! Oh boy, ik mag toch hopen dat die spierpijn morgen wat af gaat nemen… Na het werk ga ik bij mijn oude zwemtrainer op bezoek die in het ziekenhuis ligt. Ik kom tegen 20:00 uur thuis en heb geen zin om lang in de keuken te staan. Dus ik trek mijn ‘5 minute meal tric’ uit de kast. Hou je vast… Komt ‘ie: witte bonen in tomatensaus met gebakken ei en vega worst. Een culinair hoogstandje is het niet en ook zeker niet Insta-waardig. Maar stiekem, stiekem vind ik het heeeeeerlijk!

Vrijdag: regen. Again!
Hoewel ik nu toch graag zou willen lopen heb ik daar in de ochtend geen tijd voor. Ik heb een vroege afspraak bij de tandarts en besluit wel mijn fiets achterin de auto te gooien. Dan kan ik mooi fietsend naar huis terwijl Sander door gaat naar zijn werk. Omdat wij de tandarts nog in onze oude woonplaats hebben is het een lekker stukje trappen en ik besluit ook nog een ommetje te maken, want de voorspellingen zijn prima. En dan ineens… Je raadt het al: regen! Weer fiets ik, net als woensdag, in de stromende regen. Maar goed dat ik mijn fiets nog niet schoongemaakt had. Eenmaal nat maakt het niet meer uit en na bijna 50km kom ik weer thuis en jump ik linea recta onder de warme douche!


In de avond sta ik ingeschreven voor Weightlifting bij CrossFit maar na de ochtendrit voel ik de vermoeidheid flink en ik besluit deze te skippen. Dus ik doe tussen de bedrijven door nog een slaapje (oh heb ik dat nodig nu zeg!) en duik na een vroege film in de bios heel erg op tijd mijn bed in.

Zaterdag: rammen in het zwembad
Om 9:00 uur sta ik in de CrossFit box, want ik wil graag nog even een WODje meepikken. Aangezien ik toch altijd vroeg wakker ben kan ik net zo goed lekker vroeg gaan. Ik doe een toffe buddy WOD met roeien en wat barbell werk. Prima ter ondersteuning van de triatlon: roeien is goed voor de conditie, gaat in de benen zitten en het switchen naar een ander onderdeel terwijl je hoog in je adem zit is iets waar je bij triatlon ook aan moet wennen en werken. Prima dus!

Omdat ik heel veel zin heb om te zwemmen (het is namelijk slecht weer en dan is het buitenbad lekker rustig haha!) ga ik na een flink ontbijt ook nog richting het bad. Dit was een uitstekend plan want het zwemmen gaat als een trein. In het koude water (20,4°C, wajoooo!) ram ik er 10×200 uit in een prima pace. Sander is gezellig met me mee. Niet om te zwemmen, veel te koud! ;-) Maar de belofte aan een taartje achteraf doet wonderen. Dus na mijn 2 kilometer zoek ik gauw de warme douche op en wandelen we naar de Urban Bakery voor de lekkerste appeltaart en carrot cake!

Zondag: brick training!
Deze training is misschien wel de belangrijkste training van de week: koppeltraining! Ik heb heel de week nog niet gelopen vanwege die rare spierpijn dus ik kijk nu ook echt uit naar de kilometers. Ik ben wederom vroeg uit bed (what else is new?) dus start al om 7:30 met de koppeltraining. Het plan is 20 km fietsen, 5 km lopen, 20 km fietsen en 5 km lopen. En tsja, als ik een plan heb…. De training gaat heerlijk en ik geniet echt van deze me-time op de fiets en lopend. En ja het is ook pittig. Het waait hard, ik krijg voor de 3e keer deze week een bui op mijn hoofd tijdens het fietsen en heb ook nog eens 4x de Brienenoordbrug in mijn fietsparcours gestopt. Ik moet wel een klein beetje een gekkie zijn… En toch kan ik hier intens van genieten. Eenmaal thuis zie ik dat ik super mooi vlak gefietst en gelopen heb, beide rondes exact even snel. Dat we ‘toevallig’ een speciaal ‘all you can eat pancake brunch’ in de planning hebben met Joanne en Niels komt als een cadeautje. Ik laat het me heerlijk smaken en kom helemaal bij na deze fijne ochtend. Deze trainingen geven me volop inspiratie en motivatie, dus ik ben weer klaar voor een nieuwe week!

Weektotaal
Zwemmen 7 km
Fietsen 141 km
Lopen 10 km (oeps!)
CF uren 2

Op 17 september sta ik in Rotterdam aan de start van het WK triatlon voor agegroups in de categorie D40-44, over de Olympische afstand; 1,5 km zwemmen, 40 km fietsen en 10 km lopen. Met jou deel ik mijn weg er naartoe. Heb je vragen? Let me know! Laat een comment achter of deel wat op Facebook. Vind ik leuk! 

Lees ook de eerdere blogs:
Road 2 WK triatlon: een rommelige week
Road 2 WK triatlon: de ‘eerste’ loodjes
Full training mode voor WK triatlon in Rotterdam

3 Comments

  • Hoi Madelon, een wijs vrouw (wijze woorden komen meestal van een vrouw) zei eens “rust is de belangrijkste training” . Niet dat ik naar deze vrouw luisteren maar toch ;-)
    You rock

  • Haha dankjewel Herman! Ik merk dat het zeker in deze periode héél belangrijk is om goed naar mijn lijf te luisteren en inderdaad die rust te pakken als het nodig is. Is voor mij altijd weer een leerproces, maar gaat steeds beter. Wijsheid komt met de jaren? ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *