Road 2 WK triatlon: moeilijke momenten

Wow, weer een week voorbij! Eerlijk? Deze week had ik best wat moeilijke momenten. Maar na een geweldig weekend in München kwam ik ook weer heerlijk tot rust en zit ik vol energie om er nog even tegenaan te gaan. Divers was de week in ieder geval; ik raakte tig keer de weg kwijt, verloor mijn pinpas en werd ‘toegeschreeuwd’ door een Duitse dame. Lees je weer mee?

Maandag: zen afsluiten
Ik begin de dag om 7:00 uur achter de computer want ik heb deadlines, argh! Gelukkig kan ik lekker werken en daarom eind van de middag trainen. Ik ga eerst naar CrossFit en doe een WOD met hardlopen (hoe toepasselijk), double unders en D-ball cleans: lekker! Met pull ups als toetje is het wel mooi geweest en na de training fiets ik naar yoga voor een flex les. Dat is een uur heel rustig stretchen en focussen op ademhaling, dus daarna ben ik volledig zen.

Dinsdag: #intervallealseenmalle
Dinsdag is voor mij altijd een lange en drukke werkdag. Ik ben dan al om 7:00 uur de deur uit, te vroeg om daarvoor al te sporten. Ook in de avond geef ik nog les op dinsdag, dus als ik kan trainen probeer ik het ergens tussendoor te proppen. Nu zit de hele dag vol met afspraken ik wordt wakker met een gecancelde in mijn mail. Dat betekent dat ik 1 uur tijd heb om iets erin te squeezen. Ik gooi mijn hardloopspullen in mijn werktas en weet in de middag een snelle intervaltraining eruit te persen. Ik doe 3 sets van 3-2-1 minuten progressief. Het is bloedheet en ik loop in de volle zon. Voor mij niet echt de ideale omstandigheden en misschien ook niet de slimste keuze om het zo te doen. Op dit soort momenten voel ik beste de ‘druk’ van ‘moeten’ trainen voor de triatlon. Met een hoofd als een tomaat ga ik daarna door aan het werk. Hoewel ik voldoende drink en eet voel ik toch hoofdpijn opkomen en eenmaal thuis om 21:30 uur weet ik niet meer waar ik het zoeken moet. Eten en naar bed!

Woensdag: 1000x de weg kwijt
De wekker gaat om 6:00 uur voor mijn vaste zwemsessie, maar ik heb nog steeds hoofdpijn. Met pijn in mijn hart verzet ik de wekker 2 uurtjes en draai ik me nog eens om. Ik ga wel gewoon aan het werk want ik heb afspraken en in de middag begint mijn hoofdpijn iets af te nemen. Gelukkig maar want er ‘moet’ nog wel gefietst worden vandaag! Er wordt onweer voorspeld in de avond, sh*t! Ik heb aan het einde van de middag geen afspraken meer en besluit dus op tijd te vertrekken.

Rond de klok van 5 zit ik op de fiets en omdat niemand van de fietsgroep kan vanavond ga ik alleen. Ik vind alleen fietsen inmiddels erg fijn omdat ik merk dat ik echt mijn hoofd leeg kan maken. Aan de andere kant vind ik het juist niet fijn omdat ik heel slecht ben met routes en richtingsgevoel! Geef me een kaart en ik breng je overal naartoe, maar op gevoel of topografische kennis kom je niet ver met me. Ik ben van plan maximaal 2 uurtjes ontspannen te fietsen. Dat ontspannen lukt wel, maar als ik na 2,5 uur al 1000x de weg kwijt ben geweest en heb moeten stoppen om op de kaart te kijken begint het toch wat minder relaxt te worden. Ik wil eigenlijk gewoon naar huis, haha. Zie je, ik moet ook niet alleen gaan experimenteren met nieuwe routes! Maar goed, ik heb wel 67 km op de teller en – hoera – als ik thuis kom kan ik zo aanschuiven voor een bord vega curry!

Donderdag: lunchzwemmen
Oei wat een slechte nacht! Ik heb veel wakker gelegen, mijn lijf en hoofd waren totaal onrustig. Slecht slapen kan ik me eigenlijk niet permitteren in deze periode, maar ja je hebt het niet altijd voor het uitzoeken. Ook vandaag begin ik vroeg met werken maar ik gooi wel mijn zwemspullen én CrossFit spullen in mijn tas. Om 12.00 uur gaat het buitenbad open dus een lunch-swim zou perfect zijn. Ik haal een koffie (much needed!), ga aan de slag en fiets zoals gepland om kwart voor 12 richting het zwembad: plons! Woah, het is kouder dan ik dacht. Ik probeer het vol te houden maar de vermoeidheid zorgt ervoor dat ik de kou van het water niet goed kan verdragen. Dus de laatste 200 meter van mijn 2 km doe ik in het binnenbad om op te waren en ik piep gauw nog even voor een paar minuten het stoombad in, zalig!

Ik ga daarna gauw weer aan het werk en het lukt me helaas niet om nog naar CrossFit te gaan, het is gewoon te druk. Maar misschien is dat wel goed… Na het werk pak ik mijn tas, want morgenochtend vroeg ga ik naar München, yes! Voordat ik gegeten heb, opgeruimd en alles gepakt is het alweer 23:30 voordat ik in bed lig. Hoewel ik dit traject naar de triatlon geweldig vind heb ik ook zo mijn moeilijke momenten. De combi van werk en veel trainen breekt me soms ook gewoon op. De afgelopen dagen hik ik daar een beetje tegenaan, zeker als ik minder goed slaap dan heeft dat effect op mijn body én mind. Maar veel tijd om erbij stil te staan heb ik niet, want binnen een paar seconden lig ik in een diepe slaap.

Vrijdag: naar München
De wekker gaat om 5:30 ouch. Dit is überkorte nacht nummer 2… We haasten ons naar de trein en eenmaal aan op Schiphol zoek ik naar onze vlucht die ik zo gauw niet op de borden zie staan. Hoe kan dat nou? Wat blijkt? Ik heb me een uur vergist! De vlucht gaat niet om half 9, maar om half 10. Wat een stomme actie, ik had dus een uur extra kostbare slaap kunnen pakken, FML. Maar goed, je raadt het al: koffie!

Zaterdag: Rennen voor croissants
Na een heerlijke vrijdagmiddag en avond in München (yes ik ben bij Nienke! <3) word ik – ja het wordt voorspelbaar – vroeg wakker op zaterdagochtend. Sander ligt nog te pitten, dus ik trek mijn hardloopkloffie aan (want dat zit uiteraard in mijn tas!) en vertrek voor een prachtige duurloop door de Englischer Garten. Op de terugweg haal ik croissants bij de goede bakker die Nienke me aanraadt en ik ren met de zak in mijn hand terug naar het hotel. Na 10 km sta ik weer voor de deur maar als ik de sleutel wil pakken slaat de schrik me om het hart… Waar is mijn sleutel? En mijn geld? En mijn pinpas?? Oh no, die liggen nog bij de bakker! Als een speer draai ik me weer om en sprint ik naar de bakker terug. Pfiew, ze hebben het gezien en alles netjes voor me achter de toonbank gelegd. We grappen wat, ik neem mijn spulletjes mee en spurt weer terug naar het hotel. Hoppa, nog 2 km extra erbij, die croissant is wel verdiend, zeg maar ;-)

Zondag: buiten zwemmen
Vandaag gaan we weer naar huis, maar ik red het nog om te gaan zwemmen. In Duitsland hebben ze zulke mooie en fijne zwembaden. München telt maar liefst 18 zwembaden en ik heb een 50 meter buitenbad redelijk dichtbij ons hotel gevonden, yessss! Om 9:00 uur gaat het bad open (en in Duitsland ook geen seconde eerder hè, zeer pünktlich ;-)) en om 9:05 duik ik erin. Wat is dit heerlijk! Ik kan tot max 9:45 uur zwemmen dus ik maak een beetje vaart en bouw ook nog een kort temposetje in. Zwemmen in een buitenbad doe ik zó graag, ik lig 40 minuten lang te genieten. Zelfs ondanks dat een oude Duitse dame constant tegen me schreeuwt dat ik langzamer moet zwemmen. Ik wist niet dat er een maximale snelheid was in Duitsland?! Haha!

Ik haast me daarna terug naar het hotel, we checken uit en ontbijten nog heerlijk met Jos en Nienke in een gezellige Biergarten. Daarna is het helaas weer tijd om afscheid te nemen, maar wat heeft dit weekend me goed gedaan! Niet alleen is het natuurlijk superfijn om Nienke weer te zien na een behoorlijke tijd, maar ook heb ik genoten van het lopen en het zwemmen, heb ik geen ‘moeten’ gevoeld, ben ik echt tot rust gekomen en heb ik zin om volgende week weer te knallen. Nog maar even en dan is het zover!

Weektotaal
Zwemmen 4 km
Fietsen 67 km
Lopen 20 km
CF 1 uur

Op 17 september sta ik in Rotterdam aan de start van het WK triatlon voor agegroups in de categorie D40-44, over de Olympische afstand; 1,5 km zwemmen, 40 km fietsen en 10 km lopen. Met jou deel ik mijn weg er naartoe. Heb je vragen? Let me know! Laat een comment achter of deel wat op Facebook. Vind ik leuk! 

Lees ook de eerdere blogs:
Road 2 WK triatlon: een beetje extra rust
Road 2 WK triatlon: another week of tri-life
Road 2 WK triatlon: tegenwind
Road 2 WK triatlon: next level spierpijn
Road 2 WK triatlon: een rommelige week
Road 2 WK triatlon: de ‘eerste’ loodjes
Full training mode voor WK triatlon in Rotterdam

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *